Historische monument classificatie 20 décembre 1990 (≈ 1990)
Officiële Menhir registratie op bestelling.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Menhir dit Pierre Longue de Léverie (cad
Oorsprong en geschiedenis
La Pierre Longue de Lèverie is een menhir in het departement Mayenne in Saint-Thomas-de-Courceriers. Deze megaliet staat in een privé-veld, ongeveer 2,8 km ten zuidwesten van het dorp, vlakbij de gehuchten Maisonnais en Levrie. Het is gedeeltelijk geïntegreerd in een heg die twee landbouwpercelen scheidt, waardoor de toegang en zichtbaarheid ervan moeilijk wordt, vooral sinds 2025, waar de vegetatie bijna volledig bedekt is. Oorspronkelijk, in 1975, was het perfect zichtbaar, en in 2007, hoewel al omringd door vegetatie, bleef het herkenbaar.
De menhir werd in opdracht van 20 december 1990 als historisch monument geregistreerd en herkent daarmee zijn erfgoedwaarde. In de beschikbare bronnen worden geen archeologische opgravingen of diepgaande studies genoemd, maar de ranking toont interesse in dit megalithische overblijfsel. De site wordt genoemd in de Merimée-database, met een geschatte locatie die wordt aangeduid als "passable" (niveau 5/10), en het officiële adres komt overeen met de INSEE-code 53256 van de gemeente.
Met een hoogte van meer dan 2 meter maakt deze menhir deel uit van het megalithische landschap van Mayenne, een gebied waar verschillende vergelijkbare locaties worden geïdentificeerd. Zijn isolement in een privé-landbouwgebied en zijn huidige staat, bijna verborgen door vegetatie, benadrukt de uitdagingen van het behoud van landelijke monumenten. Beschikbare bronnen (Wikipedia, Monumentum) vermelden niet de exacte oorsprong of precieze functie, maar het bestaan ervan getuigt van een oude bezetting van het grondgebied, typisch voor neolithische constructies.
De Lange Steen van Lèverie illustreert het behoud van megalieten, vaak bedreigd door de evolutie van de landschappen en het gebrek aan onderhoud. In tegenstelling tot andere meer toegankelijke historische monumenten, blijft deze menhir onbekend voor het grote publiek, vanwege de discrete locatie en het ontbreken van speciale bewegwijzering. Zijn recente geschiedenis, gekenmerkt door afnemende zichtbaarheid, vroeg naar de maatregelen om deze getuigenissen uit het verleden te behouden.
Er is geen informatie beschikbaar over rituelen, legendes of toepassingen in verband met deze menhir. De gegevens zijn beperkt tot de fysieke beschrijving, classificatie en huidige status. Externe bronnen, zoals de Merimée-database of regionale portalen, kunnen aanvullende details geven, maar deze zijn niet beschikbaar in de brontekst. Menhir blijft dus een potentieel onderwerp van studie voor lokale archeologen en historici.