Bouw van dolmen Néolithique récent / Chalcolithique (≈ 4100 av. J.-C.)
Geschatte bouwperiode van het monument.
1889
Historisch monument
Historisch monument 1889 (≈ 1889)
Officiële bescherming door de Franse staat.
Début des années 1930
Restauratie door Abbé Favret
Restauratie door Abbé Favret Début des années 1930 (≈ 1930)
Grote archeologische werken en ontdekkingen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Dolmen (zaak F 293, 294): lijst van 1889
Kerncijfers
Abbé Favret - Archeoloog en restaurateur
Herstelde de dolmen in 1930.
Oorsprong en geschiedenis
De Dolmen de Nuisy, ook bekend als Pierre de Sainte-Geneviève, is een megalithisch monument gelegen in Fontaine-Denis-Nuisy, in het departement Marne (Grand Est). Hij dateert van recente Neolithische en Chalcolithische tijden en getuigde van de begrafenispraktijken van die tijd. Gerangschikt als historische monumenten in 1889, werd het in het begin van de jaren dertig gerestaureerd door Abbé Favret, die hielp de structuur te stabiliseren en archeologische artefacten te ontdekken.
De dolmen bestaan uit twee orthostatica (verticale pilaren) en een bedplaat, aangevuld met een imposante afdektafel. De grafkamer op het zuiden is 2,25 m lang, 1,35 m breed en 1,40 m hoog. Tijdens het restauratiewerk verzamelde Favret fragmenten van keramiek en vuursteengereedschap, waaronder een speerpunt, een push en drie scherpgewapende pijlen, wat zijn begrafenis en ritueel gebruik bevestigde.
Deze site illustreert het belang van megalieten in prehistorische samenlevingen in de regio, waar ze dienden als collectieve begraafplaatsen. Deze monumenten markeerden ook het landschap en speelden waarschijnlijk een symbolische rol in de territoriale organisatie van neolithische gemeenschappen. Hun aanwezigheid in de Marne, net als elders in Europa, weerspiegelt een architectonische en culturele traditie die over grote gebieden wordt gedeeld.
De vroege bescherming van de dolmen in 1889 onderstreept haar erfgoed belang, terwijl de opgravingen van de 20e eeuw verrijkte de kennis van de funeraire en ambachtelijke praktijken van het Chalcolithicum. Vandaag blijft de site een tastbare getuigenis van deze cruciale periode tussen Neolithicum en metaaltijd, toegankelijk voor bezoekers in een bewaard gebleven landelijke omgeving.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen