Vermoedelijke bouw XVIe siècle (?) (≈ 1650)
Geschatte periode van bouw van de duvecote.
1950
Vernietiging van het oor
Vernietiging van het oor 1950 (≈ 1950)
Spiper verbrandde dat jaar.
20 décembre 1973
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 20 décembre 1973 (≈ 1973)
Bescherming van gevels en daken door stop.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Gevels en daken (zaak D 359): inschrijving bij decreet van 20 december 1973
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen historische acteurs in verband met dit monument.
Oorsprong en geschiedenis
De dovecote van Camusat, gelegen in Solomiac in Gers, is een historisch monument van cirkelvormig plan, een zeldzaam kenmerk in de regio. Zijn bouw dateert waarschijnlijk uit de 16e eeuw, hoewel deze datering onzeker blijft. Het gebouw onderscheidt zich door zijn larve gedeeltelijk vervangen door een plaatmetaal, een drievoudige en parallelle genoese, evenals een enkele deur naar het westen. Binnen bevinden zich nesten in de muren 1,75 meter van de grond, terwijl de traditionele schelp in gelakte terracotta, verpletterd in 1950, getuige is van zijn turbulente geschiedenis.
De dovecote werd op 20 december 1973 ingeschreven in de Historische Monumenten, ter bescherming van zijn gevels en daken. Het exacte adres, 2475 Route d'Auch à Solomiac, wordt genoemd in de Merimée database onder de code Insee 32436. Hoewel de GPS locatie wordt beschouwd als "a priori bevredigend" (noot 6/10), weinig praktische informatie over het bezoek of het huidige gebruik (huur, kamers) beschikbaar is.
Duiven, vaak geassocieerd met seigneuries of boerderijen, speelden een economische en symbolische rol op het platteland. De circulaire vorm en architectonische details van Camusat illustreren lokale bouwtechnieken en benadrukken het prestige dat verbonden is aan het bezit van zo'n gebouw. Zijn rangschikking weerspiegelt het erfgoed belang in deze structuren, nu zeldzaam en bedreigd door de tijd.
De regio Occitanie, met name Gers, werd in de 16e eeuw gekenmerkt door een plattelandseconomie die gedomineerd werd door landbouw en vee. Duiven, voorbehouden aan heren of rijke landeigenaren, dienden zowel als voedselreserve (vlees, mest) als een sociale marker. Hun architectuur, vaak sober maar functioneel, voldeed aan praktische behoeften en bevestigde een status. De dovecote van Camusat, met zijn unieke kenmerken, maakt deel uit van deze historische en culturele context.
De huidige staat van het monument, met zijn vervangen (paal) of beschadigd (verscheurd epi), onthult de uitdagingen van het behoud ervan. Ondanks deze veranderingen blijven de algehele structuur en inrichting van het interieur (murale nesten) waardevol bewijs van de landbouw- en architectonische praktijken uit het verleden. Het gebrek aan gegevens over de toegankelijkheid of de toeristische exploitatie van dit onbekende erfgoed onderstreept de noodzaak van aanvullende documentatie.
