Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Chèze dovecote is een dovecote gebouwd in het 4e kwart van de 18e eeuw, zoals bevestigd op de datum van 1776 gegraveerd boven de ingangsdeur. Volgens een lokale legende werd hij door een metselaar opgericht om zijn knowhow te demonstreren, terwijl zijn bekwaamheid werd betwist tijdens de bouw van de nabijgelegen kerk. Het eerste gebruik ervan blijft echter onzeker, hoewel de structuur van een vierkante toren met een vierzijdige Dardian dak typisch is voor de duiven van die tijd.

Het monument wordt voor het eerst genoemd op het Napoleontische kadastrale plan van 1835 onder de naam "duif," officiële naam sinds 1913. De gevels hebben boven elkaar geplaatste openingen: vier op het zuidoostelijke gezicht en twaalf op het noordwesten, verspreid over zes niveaus. Houten planken, ondersteund door consoles, dienden als vluchttafels voor duiven. De zuidoostelijke deur, overdekt door een schist monolithische lindel, bevestigt het gebruik van lokale materialen.

Op 22 februari 2010 werd een historisch monument geregisseerd. De ligging op het hoogste punt van het dorp, evenals de functionele architectuur, maken het tot een zeldzame getuigenis van de agrarische en seigneuriële praktijken van de Ancien Régime in de Pyreneeën. De legende van de metselaar, hoewel ongeverifieerd, illustreert het symbolische belang van deze gebouwen in landelijke gemeenschappen.

De beschikbare bronnen (Wikipedia, Monumentum, Merimée basis) benadrukken de opmerkelijke staat van instandhouding, met een GPS-locatie die "a priori bevredigend" wordt geacht (niveau 7/10). Het gebouw, een gemeenschappelijke eigendom, lijkt niet open voor een bezoek, maar de bescherming van het erfgoed garandeert het behoud ervan voor toekomstige generaties.

Externe links