Bouw van het duivenhuis XVIe siècle (≈ 1650)
Periode van eerste bouw van het monument.
1953
Historisch monument
Historisch monument 1953 (≈ 1953)
Officiële bescherming van de duivenboom op bestelling.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Le duivenier (cad. A 614): classificatie op volgorde van 2 oktober 1953
Kerncijfers
Information non disponible - Geen teken geïdentificeerd
De brontekst vermeldt geen verwante historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
De Pigeonier du Manoir du Bout du Pont, gelegen in Agnac en Lot-et-Garonne, dateert uit de 16e eeuw. Dit historische monument, geclassificeerd in 1953, behoorde ooit tot de tempelierswoningen van La Sauvetat-du-Dropt. Zijn structuur rust op negen stenen zuilen waarvan de topjes, gevormd als paddenstoelen, ervoor zorgden dat knaagdieren er niet bij konden. Het hoofdgebouw van het gebouw combineert houten balken en bakstenen, terwijl het vier-panelen dak, bedekt met platte tegels, rust op houten consoles.
Agnac, een landelijke gemeente in het zuidwesten van Frankrijk, wordt gekenmerkt door een agrarische geschiedenis en een middeleeuws erfgoed. De dovecote illustreert de economische en symbolische rol van deze constructies in seigneuriële of religieuze domeinen, zoals de Tempeliers. Deze gebouwen dienden zowel als voedselreserve (vlees en mest) als een sociale statusmarkering, die de welvaart van de eigenaren weerspiegelt.
De regio, doorkruist door de Dropt en haar zijrivieren, heeft een oude menselijke bezetting meegemaakt, zoals blijkt uit middeleeuwse bruggen en nabijgelegen Romaanse kerken. De Pigeonier du Bout du Pont maakt deel uit van dit historische landschap, waar de invloed van religieuze ordes (zoals de Tempeliers) en landelijke architectuur mix. Zijn classificatie in 1953 onderstreept zijn erfgoed belang, gekoppeld aan typische 16e eeuwse bouwtechnieken.
Het landhuis en zijn dovecote bevinden zich op de plaats bekend als Le Bout du Pont, een toponym die waarschijnlijk een oude route van communicatie of een rivier kruising oproept. De gemeente Agnac, vandaag met een agrarische roeping, behoudt zo sporen van zijn middeleeuwse en moderne verleden, tussen Tempeliers erfgoed en plattelandsontwikkeling. De bescherming van het monument beantwoordt aan de wens om dit emblematische erfgoed van New Aquitaine te behouden.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen