Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Gallo-Romeinse stapel van Ordan-Larroque, ook bekend als de Larroque-Mengot of Peyrelongue stapel, is een stenen vierhoekige toren van 12 meter hoog (15 m oorspronkelijk), gebouwd in het midden van de 2e eeuw. Gelegen aan de rand van een heuvel, domineert het de oude weg die Elusa (Eauze) met Augusta Auscorum (Auch) verbindt en benadrukt zijn roeping als visueel signaal voor reizigers. Het afknippen van regelmatige balgen, gedeeltelijk bewaard op het noordelijke gezicht, en de gewelfde niche van zijn gevel suggereren een cenotaph functie, hoewel geen direct archeologisch bewijs bevestigt deze hypothese.

De stapel verschijnt voor het eerst op Cassini's kaart onder de naam Peyrelongue ("lange steen"), maar het eerste geschreven rapport dateert uit 1863, zonder enige gedetailleerde beschrijving. Beperkt onderzoek in 1974 en grondverkenning in de jaren negentig maakten geen precieze bouwdatum mogelijk, hoewel vergelijkingen met vergelijkbare zuidwestelijke monumenten de tweede eeuw suggereren. De kelder was gedeeltelijk beschadigd, maar er werd geen uitgebreide opgraving uitgevoerd. De lokale traditie meldt dat een moderne niche, gegraven in de 19e eeuw, een standbeeld van de Maagd geplaatst door de kastanje van Larroque, waarvan het kasteel ligt op minder dan 500 meter afstand.

Gerangschikt een historisch monument bij decreet van 25 november 1976, de Ordan-Larroque stapel is onderdeel van een netwerk van drie soortgelijke monumenten op de stad, uitgelijnd langs de oude weg. De veronderstelde link naar een Gallo-Romeinse villa op 800 meter afstand, hoewel niet zichtbaar vanaf de site en met een nabijgelegen necropolis versterkt de hypothese van een begrafenismarkering voor een prominent karakter. Het ontbreken van grondig onderzoek, echter, laat veel openstaande problemen, waaronder de sponsor en aanverwante rites.

Architectureel wordt de paal onderscheiden door zijn vierhoekige vlak (5.10 × 3,50 m) en zijn opus caementicium, typisch voor Romeinse constructies. De pilasters op de hoek, nu uitgestorven, steunden ooit een versierde archetrave en een cornice, wat een gebouwbedekking suggereert. De helling van de grond verklaart de variaties in hoogte tussen de oppervlakken. Net als andere Gers-stapels illustreert het de invloed van Romanized lokale elites, waarbij machtssymbolen en integratie in het landschap via grote communicatiekanalen worden gecombineerd.

Externe links