Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Molitor zwembad, gelegen in Parijs in het 16e arrondissement tussen het Bois de Boulogne en het Parc des Princes, werd in 1929 geopend door Olympische zwemmers Aileen Riggin Soule en Johnny Weissmuller. Ontworpen door architect Lucien Pollet in een Art Deco stijl geïnspireerd door voeringen, onderscheidt het zich door zijn twee bekkens (overdekt en outdoor Olympische), glas-in-lood ramen ondertekend door Louis Barillet, en de drie niveaus van blauwe cabines. Bijgenaamd "het witte schip," werd het een wereldse plek van leven, gastvrije modeshows, gala's, en zelfs de eerste presentatie van de bikini in 1946 door Louis Réard.

Tijdens de bezetting is het zwembad gereserveerd voor het Duitse leger. Na de oorlog bleef het een hoge sportieve en culturele locatie, met winter schaatstraining en artistieke evenementen. De daling begon echter in de jaren tachtig: gesloten in 1989 voor een controversieel vastgoedproject, werd gedeeltelijk vernietigd in 2012 ondanks zijn inschrijving op historische monumenten in 1990. Deze ontmanteling leidt tot controverse, tegenstanders van erfgoed en promotors.

Op dezelfde manier herbouwd volgens de ontwikkelaars, het Molitor zwembad heropent in 2014 na 25 jaar verlaten. Het nieuwe complex omvat een 5-sterrenhotel (124 kamers), een spa, restaurants en kleine zwembaden (33 m en 46 m in plaats van aanvankelijk 50 m). Hoewel sommige Art Deco elementen bewaard zijn gebleven (glasramen, balustrades), wijzen critici een "erfgoedfraude" af, waardoor de plaats een privéruimte wordt die alleen toegankelijk is voor hotelgasten of betaalde leden (jaarlidmaatschap voor € 3.300).

De geschiedenis van Molitor weerspiegelt spanningen tussen erfgoedbehoud en stedelijke modernisering. Symbool van de jaren dertig, het nog steeds inspireren populaire cultuur, verschijnen in films, clips (Nudes de Claire Laffut), en liedjes (Nekfeu). Het architecturale en sociale erfgoed maakt het een geval van het bestuderen van de veranderingen in Parijse vrije tijd, tussen collectief geheugen en economische logica.

De architecten van de wederopbouw (Alain Derbesse, Alain-Charles Perrot, Jacques Rougerie) trachtten moderniteit en eerbetoon aan de oorspronkelijke stijl te verzoenen, maar de bijna totale vernietiging van het gebouw van 1929 (met uitzondering van een gevelmuur) bleef onderwerp van discussie. Vandaag de dag belichaamt Molitor zowel een luxe plek als een omstreden erfgoed, tussen nostalgie voor een verleden tijdperk en aanpassing aan de hedendaagse verwachtingen.

Toekomst

Op 27 maart 1990 werd het echter gedeeltelijk vernietigd in 2012, wat leidde tot hevige controverse. Een gebouw geïnspireerd door het Art Deco zwembad werd herbouwd en geopend op 19 mei 2014 na tweeënhalf jaar werk.
Naast de winter- en zomerzwembaden (respectievelijk 33 en 46 meter), beschikt het zwembad van Molitor nu over een 124-kamerhotel met uitzicht op het zwembad, een restaurant, een bar en een dakterras.

Externe links