Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De zandsteen van Sint-Martin is een neolithische polisher ontdekt bij Assevillers, in de Somme. Dit blok van grijze zandsteen, van driehoekige vorm (2,60 m lang), voorzien van polijstbekers en groeven gebruikt om stenen gereedschappen te slijpen. Oorspronkelijk gelegen 1,5 km ten noorden van het dorp, werd het verplaatst in de buurt van de kerk van Notre-Dame-de-l'Assumption na zijn bescherming in 1899, waardoor de vernietiging ervan door vervoerders. Gerapporteerd aan de Picardie Antiquary Society in 1867, getuigt het van prehistorische ambachtelijke technieken.

De steen draagt een natuurlijke depressie omgeven door twee ronde kommen en groeven, tastbare sporen van het gebruik ervan door neolithische gemeenschappen. Een lokale legende schrijft deze tekens toe aan St.Martin: zijn paard, terwijl hij zich verbergt om tegen de duivel te vechten, zou zijn stempel hebben gedrukt, waardoor de schaal een helende plek werd voor zieke bergtoppen. De inwoners dronken hun dieren daar, gelovend in zijn genezende deugden.

De Grès de Saint-Martin heeft op 11 februari 1899 een historisch monument gebouwd, dat zowel het megalithische erfgoed van Picardië als de populaire middeleeuwse overtuigingen illustreert die op veel oudere resten zijn geënt. Zijn studie werd gedocumenteerd in het begin van de twintigste eeuw, met name door G. Boulanger (1918) en A. Ponchon (1907), die het archeologische en folkloristische belang benadrukken.

Externe links