Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Briare Canal Bridge is een metalen constructie ontworpen om het zijkanaal van de Loire over te steken zonder het risico van directe oversteek. Vóór de bouw moesten de schepen reizen via een één kilometer lang Mantelot-kanaal, dat onderhevig was aan gevaarlijke overstromingen, stretches en stromingen. Deze passage tussen de sloten van Mantelot en de Combles was pijnlijk en motiveerde het zoeken naar een veiligere oplossing.

Een eerste metselwerk kanaal brug project werd overwogen in 1827 toen de laterale kanaal werd gebouwd, maar verlaten vanwege het risico van dammen in geval van overstromingen. De vooruitgang van de metallurgie, met name mild staal, moest worden uitgesteld om een metalen kanaalbrug te ontwerpen die een brede opening bood. De locatie Briare werd gekozen voor zijn gunstige helling, waardoor een vrije hoogte winst.

Het project, dat in 1889 openbaar nut verklaarde voor 6,5 miljoen frank, werd toevertrouwd aan de ingenieurs Léonce-Abel Mazoyer, Charles Sigault en Pierre Moreau. Mazoyer hield toezicht op de modernisering van het Roanne-Briare-riviernetwerk, waaronder deze kanaalbrug. Gustave Eiffel maakte de funderingen en metselwerk (1890-1896), terwijl Daydé & Pillé de metalen kom bouwde. Op 16 september 1896 werd het de langste metalen brug ter wereld (662 m) tot 2003.

De constructie, geheel metallic, rust op 14 stenen batterijen die 15 overspanningen van 37 meter afbakenen. Het is bekleed met versierde trottoirs, straatlantaarns en rostrale kolommen, die de Alexander III brug oproepen. Decoratieve elementen, zoals rozenkransen en chimera's, komen van de Magnard (Fourchambault) en L. Gasne (Tusey) gieterijen. Het kanaal, 6 meter breed, maakt een tocht van 1,80 meter mogelijk.

De brug-kanaal stak niet alleen de Loire, maar ook het oude zijkanaal van 1838 en de Trezée, via een laatste brug-kanaal in metselwerk. De constructie ging vergezeld van een 14 km lange slab die de kanalen met de Cognardière verbindt. In 1976 werd een Historisch Monument opgericht, het symboliseert de Franse rivierbouw en verschijnt in werken als de Karatekas en Co (1973) serie of een postzegel uit 1990.

Technische uitdagingen, zoals baanbrekende elektrische verlichting (1895) of het gebruik van staal, maakten dit werk een referentie. De Briarianen, bang voor overstromingen, waren wantrouwend, hoewel recente regens hun observaties kunnen hebben verstoord. Tegenwoordig is er nog een belangrijke getuigenis van het industriële en riviererfgoed van de regio Centre-Val de Loire.

Externe links