Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De brug van de staten Languedoc, gebouwd in de 18e eeuw in Ornaisons (Aude), werd gebouwd om de verwoestende overstromingen van Orbieu te weerstaan, die een aantal eerdere bruggen tussen Narbonne en Lézignan hadden vernietigd. De financiering werd verstrekt door de staten Languedoc, met onvoldoende lokale middelen en het bisdom Narbonne. Een eerste project in 1745 dat voorzag in een kruising in Villedaigne, werd afgewezen omdat de route werd verlengd. In maart 1746 werd het project van ingenieur Carney, directeur openbare werken bij Carcassonne, goedgekeurd: een stenen brug met twee bogen van volledige boog. Het werk begon hetzelfde jaar onder leiding van de projectcontractant.

Vanaf het begin van de bouw ontstonden structurele problemen: de centrale paal, ontworpen om de twee bogen te ondersteunen, stortte in door een bodem die minder stevig was dan verwacht. Het project werd aangepast aan drie bogen gedragen door twee batterijen. In augustus 1749 vond een dodelijk ongeval plaats tijdens de instorting van een hanger, waardoor drie arbeiders stierven. In 1752 nam François Garipuy de brug over. Hij werd ontvangen op 18 november 1752 voor een totale kosten van 180.000 pond. De structuur, 140 meter lang, onderscheidt zich door een centrale boog van 13 meter hoog en 42,90 meter opening, in tegenstelling tot de zijbogen van 6 meter. De batterijen, voorzien van driehoekige voorbeek en achterbeek, worden door piramidale chaperons overdekt. De boogsleutels van de centrale boog dragen de armen van de staten Languedoc, bekroond met een Comtal kroon.

De brug, ingeschreven in de historische monumenten in 1951, illustreert de techniek van de achttiende eeuw in het licht van geologische en hydrologische uitdagingen. De uitgesproken helling (meer dan 6%) en de gemarkeerde ezel terug roepen middeleeuwse bruggen, zoals die van Saint-Affrique en Aveyron. In 2011 werd nachtverlichting geïnstalleerd om dit erfgoed te verbeteren. Gelegen aan de D24 departementale weg, tussen kruistochten en Ornaisons, blijft er een getuigenis van collectieve inspanningen om de grillen van Orbieu te beheersen, een rivier met zowel plotselinge als verwoestende overstromingen.

De gebruikte materialen, apparaat steen voor bogen en batterijen, en klokken voor zijwanden, weerspiegelen de bouwtechnieken van de tijd. De toegangsliften, 103 en 106 meter lang, worden gescheiden van de afdaken door afvoerbogen. De brug, hoewel ontworpen voor een rivier met een lage stroming, werd gedimensioneerd om overstromingen te weerstaan, een compromis tussen praktisch nut en veerkracht tegen natuurlijke gevaren. Zijn benaming als historische monumenten in 1951 onderstreept het historische en architectonische belang ervan.

Externe links