Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Romeinse brug van Villeperdrix, gelegen in de gemeente met dezelfde naam in Drôme (Auvergne-Rhône-Alpes), dateert waarschijnlijk uit de 2e eeuw n.Chr. Dit oude werk strekte zich uit over de vallei van de kreek van het Kruis, een zijrivier van de Eygues, op minder dan 500 meter van hun samenvloeiing. Vandaag de dag zijn alleen de twee baaien verankerd in de rots, bewaard op oneffen hoogtes (8.50 m links, 4 m rechts). Hun trimmen, bestaande uit kleine lokale puin en kettingplaten, toont een homogene constructie, zonder sporen van verdere reparatie.

De overblijfselen werden in het midden van de 20e eeuw herontdekt door de plaatselijke geleerde Lucien Van Damme, nadat hij in 1850 door een ingenieur werd genoemd als onderdeel van wegwerkzaamheden. De afwezigheid van stenen of tegels in het metselwerk, evenals de regelmaat van de rechthoekige klavecimbels van de ontbrekende gewelven, bevestigen hun oude oorsprong. De laterale uitlopers leunen direct op het natuurlijke gesteente, met de nadruk op de aanpassing van de brug aan zijn geologische omgeving.

Gerangschikt een historisch monument bij decreet van 19 september 1989, de site illustreert Romeinse techniek in een bergachtige omgeving. De abutments, zonder hun schort en kluis, bieden een zeldzaam voorbeeld van een oude wegstructuur in de regio. Hun inscriptie komt overeen met hun archeologische waarde, ondanks hun fragmentaire toestand. Tot op heden was er echter geen volledige zoektocht naar de bouw ervan, aangezien de tweede eeuw een hypothese bleef gebaseerd op regionale vergelijkingen.

De brug maakt deel uit van een breder Romeins netwerk, hoewel de exacte route en eindbestemming onzeker blijven. De locatie, dicht bij het huidige dorp, maar geïsoleerd in de kloof, suggereert een rol van lokale kruising in plaats van van van grote commerciële as. Exclusieve lokale materialen (meltonen, kalksteenplaten) duiden op de aanleg van nutsbedrijven, mogelijk gekoppeld aan de exploitatie van de omringende hulpbronnen (landbouw, mijnen).

Middeleeuwse of moderne geschreven bronnen vermelden de brug niet, die haar progressieve vergetelheid verklaart tot de 19e eeuw. Zijn herontdekking in de 20e eeuw dankt veel aan de werken van André Blanc (1966) en de rapporten van Adrien Bruhl, die zijn identificatie als Romeins werk toestond. Vandaag de dag, de site, vrij van toegang, trekt liefhebbers van oude geschiedenis en Drômois erfgoed.

Externe links