Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Faugères Poort van Pézenas is een van de weinige overblijfselen van de middeleeuwse vestingwerken van de stad, waarvan de bouw en het onderhoud aan het einde van de dertiende eeuw zijn bevestigd. Het bestaat uit twee aangrenzende bogen, een in het midden van de hanger en de andere laag, waardoor de kruising tussen de oude stad en een latere behuizing. Sporen van een sluitsysteem, misschien een graf, blijven op hun kruispunt. Het onderste deel, aan de oude kant van de stad, heeft een regelmatig apparaat dat waarschijnlijk dateert uit de 16e eeuw, terwijl kraampjes wijzen op de locatie van oude vierkante torens vandaag verdwenen.

De Peyrat toren, geassocieerd met deze vestingwerken, is een 14e eeuws vierkant gebouw, gekenmerkt door kraaien ondersteunen oude mâchicoulis. Aanvankelijk verdedigde het de Sint Christolpoort en was het de enige toren die overleefde onder hen die de middeleeuwse hofhouding versterkten. In de archieven wordt vermeld dat Hugues de Arsis, Meester van Wateren en Bossen, in 1350 opdracht gaf tot de wederopbouw van de muren, hetgeen het begin markeerde van een continu onderhoud van de vestingwerken tot de 16e eeuw. De meeste defensieve elementen werden in 1597 afgebroken om plaats te maken voor een moderne behuizing, waarbij alleen de Faugères Gate en de Peyrat Tower werden gered.

Oorspronkelijk doorboorden vijf poorten de muren van Pézenas: Sint-Jan, Sint Christol, Faugères, Béziers en Saint-Blaise. De poorten van Béziers en Saint-Blaise verdwenen in de zeventiende eeuw, die van Saint-Jean werd neergeschoten in 1886, en de Saint-Christol poort, nog onderhouden in 1707, is nu verdwenen. De Faugères Poort van haar kant blijft als getuige van de stedelijke transformaties en defensieve zorgen van de stad, van middeleeuwse oorlogen tot moderne tijden. Zijn inscriptie in de historische monumenten in 1931 onderstreept het erfgoed belang.

Externe links