Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Porte Saint-Laurent, gelegen aan de oostelijke ingang van Grenoble, werd in 1615 gebouwd in opdracht van François de Bonne de Lesdiguières, gouverneur van Dauphiné, als onderdeel van de vestingwerken die de Bastille met de Isère verbinden. Het vervangt een eerste deur gebouwd in 1395 onder de Dauphins, vervolgens meerdere malen herbouwd (1406, 1595). Zijn rol was zowel defensief als symbolisch, gekenmerkt door architectonische elementen zoals een mâchicoulis en beugels, evenals een Latijnse inscriptie die verdween uit de Revolutie.

De poort werd aan het begin van de 18e eeuw gerenoveerd, vooral aan het interieur, en bleef tot 1864 een bijzondere status behouden: in tegenstelling tot de andere poorten van Grenoble, opende hij om 5 uur. Zijn huis en brug werden in 1931 als historische monumenten vermeld. Vandaag de dag domineert het Place Saint-Laurent, een stedelijk gebied dat de Xavier-Jouvin werf verbindt met beschutte overblijfselen van de oude kazematten, waaronder een archeologisch museum.

Architectureel illustreert de Porte Saint-Laurent de 17e-eeuwse defensieve kunst, met zijn 19e-eeuwse houten broekjes en beschermingsmiddelen (mâchicoulis, beugels). Dicht bij het fort van de Bastille, getuigt het van de stedelijke uitbreiding van Grenoble onder Lesdiguières, terwijl het dient als een grens tussen de stad en de hellingen van de berg Rachais. De huidige omgeving combineert militair erfgoed (casemates transformed in CCSTI) en stedelijk leven, bediend door de tram.

De originele Latijnse inscriptie, gewist tijdens de revolutie, vierde de heerschappij van Hendrik IV en Lodewijk XIII, evenals de rol van Lesdiguières in de uitbreiding van Grenoble. In deze tekst wordt gewezen op de dubbele functie van de deur: verdediging en prestige. Vandaag de dag, hoewel gesloten voor het binnenbezoek, blijft het een belangrijke historische mijlpaal van de wijk Saint-Laurent, tussen Isère en Massif de la Chartreuse.

Externe links