Presbytery constructie XVIIe siècle (≈ 1750)
Periode van eerste bouw.
9 novembre 1984
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 9 novembre 1984 (≈ 1984)
Officiële bescherming van de pastorie en haar bijgebouwen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De pastorie, met inbegrip van het hek van de binnenplaats en tuin; de binnenverdieping; de gevels en daken van de schuur en kelder (cad. B 201): binnenkomst bij beschikking van 9 november 1984
Kerncijfers
Information non disponible - Geen tekens genoemd in de bronnen
De bronteksten vermelden geen verwante personen.
Oorsprong en geschiedenis
Het Presbytery of Gee is een religieus gebouw gelegen in het dorp Gee, nu onderdeel van de gemeente Beaufort-en-Anjou, in het departement Maine-et-Loire. Dit gebouw dateert uit de zeventiende eeuw en illustreert de architectuur die kenmerkend is voor de presbyteries van Anjou in die tijd, gekenmerkt door een sociale organisatie waar de kerk een centrale rol speelde in het gemeenschapsleven.
Het gebouw werd in opdracht van 9 november 1984 als historische monumenten vermeld. Deze bescherming betreft niet alleen de pastorie zelf, maar ook gerelateerde elementen zoals het hek van de binnenplaats en tuin, evenals de gevels en daken van de schuur en kelder. Deze details benadrukken het erfgoed belang van de site, zowel voor haar architectuur als voor haar integratie in het lokale landschap.
In de 17e eeuw diende de presbyterie als een woonplaats voor priesters en een plaats voor het beheer van parochiezaken. In een gebied als Anjou, waar landbouw en plattelandsactiviteiten domineerden, verzamelden deze gebouwen vaak punten voor de bewoners, die zowel een geestelijke als een administratieve rol speelden.
De precieze locatie van de pastorie, op 5 Impasse Abbé Baumard, weerspiegelt de verankering in de historische stedelijke structuur van Gee. Hoewel de bronnen het huidige gebruik niet specificeren, garandeert zijn status als historisch monument het behoud voor toekomstige generaties.
De beschikbare gegevens, afkomstig van bronnen zoals Wikipedia en Monumentum, bevestigen dat het tot het architectonisch erfgoed van Angelvin behoort. De vermelding in de Mérimée database en de Insee code (49021) versterken de officiële identificatie binnen het departement Maine-et-Loire.
Ten slotte strekt de bescherming van de pastorie zich uit tot elementen zoals de vloer van de rechtbank, die een verlangen weerspiegelen om de hele site in zijn historische staat te behouden. Dit monument blijft een representatief voorbeeld van het religieuze en culturele erfgoed van de regio Pays de la Loire.
