Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Priorij van Manthes werd in de 11e eeuw opgericht door Benedictijnen van de Orde van Cluny, op de huidige gemeente Manthes, ten noorden van Drôme. Op zijn hoogtepunt gaf hij drie andere prioriteiten (Charrière, Peaugres, Montchastain) en genoot gedeeltelijke feodale rechten op Moras land. Zes of zeven monniken namen actief deel aan het ontruimen van het gebied en later aan zijderupsenteelt. De site wordt in de 14e eeuw getuigd als de prioritus van Mantula Cluniaci, maar de overblijfselen die vandaag zichtbaar zijn dateren meestal uit de 15e en 16e eeuw, periode van gedeeltelijke wederopbouw.

De architectuur van de priorij toont een superpositie van stijlen. Het kerkbed, het enige bewaard gebleven Romaanse element, bevat een apsis en twee gewelfde apsidiolen in cul-de-four. Het kruis van de transept, ondersteund door vier tuff palen, heeft gesneden hoofdsteden Sporen van fresco's blijven over, zoals de Driehoek van de Drie-eenheid op een kluis. De klokkentoren, quarangular en trapu, herbouwd in de 16e eeuw in molass, heeft twee verdiepingen doorboord met gemineerde ramen. Een brand in de 18e eeuw (1741) heeft het gebouw ernstig beschadigd, waarvoor dringend reparaties nodig waren.

De priorij is ook gekoppeld aan een middeleeuwse legende: een niet-berouwvolle ridder begraven bij de kerk zou de plaatsen achtervolgen om verlossing te bepleiten. Hij verscheen aan een priester genaamd Stephen, die hem twee onbeschaamde zonden openbaarde en zijn broer Anselme leerde hen te ontlasten. Dit verhaal, typisch voor Christelijke moralistische verhalen, maakt deel uit van de lokale folklore. Vandaag de dag is er niets meer over van de oorspronkelijke Clunesische gebouwen; zichtbare elementen weerspiegelen de herschuffles van de 15e en 16e eeuw, toen de priorij als historisch monument werd vermeld (1986).

Jean de Beauvoir (priester in 1460), Vivien (1568) en Joseph Mouret (1721 De site, nu eigendom van een vereniging, behoudt 16e eeuws gedeeltelijk glas-in-lood ramen (hoofden van St. Peter en St. Paul) en sporen van Gallo-Romeinse kunst hergebruikt, zoals de snor hoofden van de veranda, geërfd uit een oude heidense heiligdom.

Een historisch monument in 1986, Manthes Priorij illustreert het Clunisiaanse erfgoed in Dauphiné, tussen spiritualiteit, hybride architectuur en legendarisch geheugen. De klokkentoren, fragmentarische fresco's en composiet veranda maken het een zeldzame getuigenis van stilistische en culturele overgangen tussen de Middeleeuwen en de Renaissance in de Rhônevallei.

Externe links