Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het landhuis van Vauville, gelegen in de voormalige gemeente met dezelfde naam in Normandië, is ontstaan in de 12e eeuw als feodale vesting. Oorspronkelijk gebouwd door Richard de Vauville in 1163, het behoudt nu slechts een kerker vergelijkbaar met die van Beaurepaire, omgeven door grachten gevuld met een tuin. Deze strategische locatie, dicht bij de kust, werd waarschijnlijk op het moment van de bouw door de zee gebaad, wat haar defensieve rol weerspiegelt in de Haagse regio, ten noordwesten van Cotentin.

De seigneury van Vauville, een volledig fief van haubert afhankelijk van de baronie van Bricquebec, wisselde meerdere keren van hand: van Den Haag naar Carbonnel, daarna naar Le Sauvage. In 1663 trouwde Jeanne Le Sauvage, erfgenaam van het landgoed, met François-César de Costentin, oudere broer van de Marshal van Tourville. De laatste herbouwde het huidige huis in de zeventiende eeuw, het behoud van de middeleeuwse kerker met twee laterale vleugels. De overblijfselen van de torens en verdedigingen, nog zichtbaar aan het begin van de achttiende eeuw, verdwenen geleidelijk.

Het landhuis beleefde tragische episodes, zoals de moord in 1713 door Jean-Baptiste César de Costentin, graaf van Vauville, die zich daar verschuilde voordat hij een beroep deed op Rouennais. In de 19e eeuw werd generaal Jean Le Marois, de hulpsheriff van Napoleon en assistent-de-kamp, eigenaar voor zijn zoon Polydore, die in 1837 de middeleeuwse poort en de commons vernietigde, waarbij historische sporen zoals die van de Gezegende Thomas Hélye werden gewist.

In 1890 werd het herenhuis door de familie Gayard hersteld en in 1948 door de Pellerin. Deze laatste creëerde een botanische tuin, nu gelabeld een opmerkelijke tuin en vermeld als historische monumenten. De site, gedeeltelijk beschermd sinds 1972, is continu gerestaureerd, met inbegrip van het dak behouden door de 2025 Heritage Lotto.

Architectuur illustreert het herenhuis de renaissance van de Côtentinaise: twee lichamen van lokale stenen huizen, verbonden door de 12e eeuwse kerker, met versierde gevelramen en monumentale schoorstenen. De buitenste dovecote, daterend uit 1732, heeft meer dan duizend bouten. Het park, open voor het publiek, organiseert culturele evenementen op de binnenplaats of eetkamer van het herenhuis.

Externe links