Bouw van het huis XIVe siècle (≈ 1450)
Bouwen in kalksteen en vuursteen.
1741
Onbruikbare kapel
Onbruikbare kapel 1741 (≈ 1741)
Ceremonie in de parochiekerk.
juillet 1791
Verkoop als nationaal goed
Verkoop als nationaal goed juillet 1791 (≈ 1791)
Verworven door Victor Le Carpentier.
1994
Historisch monument
Historisch monument 1994 (≈ 1994)
Bescherming thuis en afhankelijkheden.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Logis of the prioriy (zaak D 216): classificatie bij beschikking van 24 oktober 1994; gevels en daken van bijgebouwen (cel, schuur en pers) (zaak D 216): inschrijving bij beschikking van 24 oktober 1994
Kerncijfers
Emma de Pontchardon - Donor
Bied het landgoed in Saint-Wandrille rond 1026.
Odon Rigault - Aartsbisschop van Rouen
Bezoek de Priorij in de 13e eeuw.
Victor Le Carpentier - Revolutionaire koper
Koop de priorij in 1791.
Oorsprong en geschiedenis
De Priorij van Ticheville, gelegen in Orne in Normandië, heeft zijn oorsprong in het begin van de 11e eeuw. Gegeven rond 1026 door Lady Emma de Pontchardon in de Benedictijnse abdij van Saint-Wandrille, zal het afhangen tot de revolutie. Het ouderlijk huis, gebouwd in de 14e eeuw in kalksteen en vuursteen, getuigt van dit middeleeuwse tijdperk, terwijl de gepantserde decoraties en muurschilderingen het verleden benadrukken. Het inkomen van de priorij werd al als laag beschouwd in de 13e eeuw, met een kapel in slechte staat en slechts drie monniken woonachtig in 1267.
De bijgebouwen, waarschijnlijk gebouwd in de 16e en 18e eeuw, omvatten een kelder, een schuur en een houtpannenpers met torchi. Deze laatste, misschien gedateerd uit de 16e eeuw, herbergt een moderne appeltoren en pers. Het landgoed, verkocht als nationaal eigendom in 1791 aan Victor Le Carpentier, onderging transformaties in de 19e eeuw, waaronder de omzetting van het huis in een schuur. In 1741 was de kapel al onbruikbaar, waardoor ceremonies werden gehouden in de parochiekerk.
In 1994 werd een historisch monument opgericht voor zijn huis en gevels, de priorij illustreert de Normandische religieuze architectuur, het mengen van steen, torchi en leisteen. De geschiedenis weerspiegelt de wetenschappelijke situatie van kloosters, tussen middeleeuwse welvaart en progressieve achteruitgang in de moderne tijd. De overblijfselen, zoals de verwoeste trap of het vermiste gebouw op de kadaster van 1827, herinneren ons aan de veranderingen die door de eeuwen heen hebben plaatsgevonden.
Vandaag de dag behoudt de site beschermde elementen, zoals de gevels van bijgebouwen en het 14e eeuwse huis, ondanks moderne materialen zoals asbestcement. De staat van instandhouding, als bevredigend beschouwd (noot 8/10), maakt het een waardevolle getuigenis van Benedictijns erfgoed in Neder-Normandië.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen