Eerste bouw Moyen Âge (≈ 1125)
Stichting als schuur van Obazine Abbey.
XVIIIe siècle
Herontwerp van de pastorie
Herontwerp van de pastorie XVIIIe siècle (≈ 1850)
Uitbreiding en gedeeltelijke modernisering.
14 avril 1994
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 14 avril 1994 (≈ 1994)
Bescherming van het huis, torens, kapel en pastorie.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
House Corps, Precinct Towers, Chapel and Former Presbytery (Box AY 162, 164, 167): inscriptie bij beschikking van 14 april 1994
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
De Priorij Saint-Étienne des Alix, gelegen in Rocamadour in de Lot, is een van de belangrijkste schuren in de abdij van Obazine in Quercy. Dit historische monument bestaat uit een reeks gebouwen rondom een versterkte omheining, doorboord met torens. De grote, deels middeleeuwse huis lichaam behoudt een oude kamer en een afgekapt toren, terwijl de kapel, met een uniek schip, heeft een gebroken wieg gewelf. Deze elementen getuigen van zijn agrarische en religieuze rol in de Middeleeuwen, gekoppeld aan de monastieke orde van Obazine.
Het huis dat bekend staat als de Presbyterus illustreert de evolutie van de site: de middeleeuwse kern werd in de 18e eeuw vergroot en gerenoveerd, wat de architectonische aanpassingen door de eeuwen heen weerspiegelt. Samen, met inbegrip van het huis, de omheinde torens, de kapel en de voormalige pastorie, werd ingeschreven in de Historische Monumenten bij beschikking van 14 april 1994. Geschatte locatie (5391 Les Alix) en slechte kaartnauwkeurigheid (niveau 5/10) benadrukken de uitdagingen van het behoud en de verbetering ervan.
Oorspronkelijk diende deze kloosterschuur als productie- en opslagcentrum voor de abdij van Obazine, geïntegreerd in een breder economisch en spiritueel netwerk. De gebouwen, die agrarische, defensieve en religieuze functies combineren, belichamen de middeleeuwse organisatie van kloosters in Occitanie. Hun transformatie in de 18e eeuw markeerde een overgang naar meer residentiële of gemeenschap gebruik, zoals blijkt uit de vernieuwde pastorie.
Vandaag vraagt de site naar haar toegankelijkheid en roeping: praktische informatie ontbreekt, maar de registratie onder de titel Historical Monuments garandeert juridische bescherming. De beschermde elementen (logis, torens, kapel, pastorie) bieden een zeldzame glimp van hybride architectuur, tussen middeleeuwse erfgoed en moderne aanpassingen, kenmerkend voor Cisterciënzer of obazinische schuren in Zuidwest-Frankrijk.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen