Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Priorij Saint-Pierre de Vontes is een voormalige religieuze instelling opgericht in 1070 door Guy II, abt van Saint-Paul de Cormery, op een land gegeven aan de abdij van Foulques le Réchin. Gelegen in Esvres, in de Indre Valley, was het strategisch gelegen op een heuvel, beschermd tegen overstromingen. De plaats, oorspronkelijk Vedunta genoemd, herbergde een kluizenaar genaamd Leotheric alvorens een priorij afhankelijk van Cormery, hoewel gelegen binnen de parochiegrens, die zijn onafhankelijkheid van de lokale kerk zou verklaren, dan onder het gezag van de Prior van La Guerche.

Tijdens de Honderdjarige Oorlog, in 1358, werd de priorij geplunderd door een gewapende band onder leiding van Basquin du Poncet, opererend vanuit La Roche-Posay. Deze huurlingen vestigden zich in de abdij van Cormery, verwoestten het gebied en verwoestten Saint-Pierre de Vontes. De kapel, gewijd aan Petrus, werd verboden in 1787 voordat ze werd omgezet in een woning. Zijn overblijfselen, met inbegrip van muurschilderingen uit de 12e tot de 15e eeuw (met inbegrip van een afbeelding van Saint Eloi), werden ingeschreven in historische monumenten in 2001.

De architectuur van de priorij behield defensieve elementen zoals een versterkte poort en gracht, die nu verdwenen was. De kapel, herbouwd in de 15e tot 16e eeuw, bevat sporen van drie campagnes van geschilderde decoraties: 13e eeuwse geometrische motieven, 14e eeuwse rinceaux en dieren, en 15e eeuwse Grieken. Een tiendenschuur, geïnspireerd door Meslay's, bestond nog steeds in de 20e eeuw voordat hij in de jaren zestig werd gesloopt. Recente opgravingen onthulden fresco's, waaronder een illustratie van het wonder van Saint-Éloi, die het artistieke belang van de site weerspiegelen.

De priorij illustreert de religieuze en militaire dynamiek van de middeleeuwse Touraine. De stichting in de 11e eeuw weerspiegelt de uitbreiding van de Benedictijnse abdijen, terwijl de vernietiging tijdens de Honderdjarige Oorlog de kwetsbaarheden van landelijke nederzettingen benadrukt. Het hergebruik van de kapel na de revolutie markeert de secularisering van kerkelijk eigendom onder het Oude Regime.

Externe links