Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De priorij Saint Vincent de Dun-le-Poëlier, gelegen in de gelijknamige gemeente in de regio Centre-Val de Loire, wordt voor het eerst genoemd in een zeepbel van 1233 met vermelding van het bezit van de abdij van Deols. Deze priorij, afhankelijk van deze abdij tot 1625, presenteert een kerk met een enkel schip en plat bed, waarschijnlijk gebouwd tussen de late twaalfde en vroege dertiende eeuw. De ramen, deuren en schoorstenen van het huis, daarentegen, dateren uit de 15e eeuw, hoewel het gebouw daarna is aangepast.

Bij de oprichting blijft het exacte plan van de priorijgebouwen onbekend. Echter, een inventaris samengesteld in 1791, toen het werd verkocht als een nationaal eigendom, beschrijft een toegang door een poort met uitzicht op een binnenplaats omgeven door operationele gebouwen. Het oude huis, naast de kapel, lijkt geleidelijk uitgebreid te zijn: het eerste huis (XIIe-XIIIe eeuw) bezette waarschijnlijk de huidige centrale kamer op de begane grond, alvorens te worden verhoogd en geflankeerd door een houten traptoren. Een eerste uitbreiding naar het oosten zou deze toren omvatten, gevolgd door een tweede naar het westen, naar het bed van de kerk.

De oostelijke vleugel van het huis werd afgebroken in 1966, maar de kapel en het huis werden gedeeltelijk beschermd als historische monumenten in respectievelijk 1984 en 2006. De kapel, gewijd aan Vincent de Zaragoza, patroon van de wijnmakers, bleef tot 1926 een plaats van aanbidding. Vandaag de dag behoudt de site sporen van zijn middeleeuwse en moderne verleden, hoewel sommige delen zijn verdwenen of grondig zijn herontworpen.

De nog zichtbare architectonische elementen getuigen van de verschillende perioden van bouw en gebruik van de priorij. De Romaanse kerk, met zijn unieke schip en vlakke bed, is kenmerkend voor de religieuze gebouwen van de late twaalfde of vroege dertiende eeuw. Veranderingen in de 15e eeuw, waaronder openingen en schoorstenen, weerspiegelen de aanpassing van het gebouw aan de behoeften van het tijdperk. Tot slot onderstrepen de restauraties en beschermingen van de 19e en 20e eeuw het erfgoedbelang van deze site, ondanks de door de eeuwen heen geleden verliezen.

Externe links