Stichting van de Priorij 1662 (≈ 1662)
Eerste creatie van de priorij in Parey-sous-Montfort.
1744-1748
Reconstructie van de priorij
Reconstructie van de priorij 1744-1748 (≈ 1746)
Grote werken waaronder kerk- en kloostergebouwen.
1793
Verkoop als nationaal goed
Verkoop als nationaal goed 1793 (≈ 1793)
Confiscatie en onderverdeling tijdens de Revolutie.
15 décembre 1997
Gedeeltelijke bescherming
Gedeeltelijke bescherming 15 décembre 1997 (≈ 1997)
Registratie van bepaalde elementen in historische monumenten.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
De priorij van Parey-sous-Montfort werd opgericht in 1662 in het departement Vosges, Lotharingen (nu Grand Est). Dit religieuze monument, typisch voor de Conventuele architectuur van het oude regime, weerspiegelt het belang van kerkelijke instellingen op het Franse platteland voor de revolutie. De ligging in een landelijke dorp suggereert een rol zowel spirituele, economische en sociale voor de lokale bewoners, als een centrum voor gebed, liefdadigheid en soms onderwijs of bijstand.
De reconstructie van de priorij tussen 1744 en 1748, bevestigd door de datum gegraveerd op de gevel van de kerk, viel samen met een periode van architectonische en religieuze vernieuwing tijdens het bewind van Lodewijk XV. Conventuele gebouwen, gedeeltelijk bewaard gebleven in het zuiden, evenals originele meubels (stallen, altaren, lambrisering) getuigen van de artistieke en functionele rijkdom van het ensemble. Het keizerlijke dak van de klokkentoren, kenmerkend voor de barokke kerken in Lotharingen, benadrukt de invloed van regionale stijlen in de religieuze gebouwen van de periode.
De Franse Revolutie markeerde een keerpunt in de geschiedenis van de priorij: verkocht als nationaal goed in 1793, werd het vervolgens verdeeld en verdeeld over verschillende particuliere eigenaren. Deze periode illustreert het lot van vele kerkelijke bezittingen onder de Terror, vaak in beslag genomen en herverdeeld. Vandaag de dag behoudt de site beschermde elementen sinds 1997, waaronder de kerk, een vleugel van de religieuze en een veranda, verdeeld over gemeenschappelijke, associatieve en private eigendom.
De huidige overblijfselen, waaronder de overblijfselen van sacristische en liturgische meubels, bieden een overzicht van het kloosterleven in de 18e eeuw. De geschatte locatie van de priorij (72 Rue du Petit Gras) en de gedeeltelijke rangschikking weerspiegelen de uitdagingen van het behoud van landelijke monumenten, vaak minder gedocumenteerd dan stedelijke gebouwen. De geschiedenis sluit zich aan bij die van de kleine Priories van Lotharingen, wiens architectonisch en geestelijk erfgoed verankerd blijft in het lokale landschap.
