Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Priorij van Ronsenac, gelegen in het gelijknamige dorp Charente, is een basis van de orde van Cluny genoemd voor het einde van de 11e eeuw. Het stijgt ten zuiden van de lokale Romaanse kerk en heeft verschillende fasen van de bouw ondergaan, variërend van de 11e tot de 19e eeuw. Zijn geschiedenis werd gekenmerkt door een Engelse bezetting in de 15e eeuw, toen Engelse monniken, gedreven door ketterij naar Engeland, toevlucht vonden daar. Deze monniken, verwelkomd door de Benedictijnen, bleven daar tot de Revolutie, toen de priorij als nationaal goed werd verkocht.

Het huidige gebouw bestaat uit twee vleugels naar het westen, waaronder 19e-eeuwse gemeenten met hergebruik van kloosterpalen, evenals een huis lichaam uit de late 15e eeuw met een toren van trap in het zicht. In het zuiden, het abdijhuis beschikt over romaanse, derde en rechthoekige baaien gebouwd op een gewelfde kelder van een gebroken wieg. Een romaanse sculptuur met een leeuw siert het achterwerk van de voordeur. Remnants van muurschilderingen uit de 14e of 15e eeuw werden ontdekt in een verstopte baai, die religieuze scènes illustreren zoals een monnik lezen, het mystieke Lam, en Adam en Eva.

De noordelijke vleugel van de priorij is beperkt tot een deel van de muur doorboord door vijf bogen met veelhoekige bogen. De vloer van wat waarschijnlijk de capitulaire kamer huizen graven. De priorij werd beschermd onder de Historische Monumenten: de gevels, daken en de vloer van het kloostergebied werden geregistreerd in 1988, terwijl de muurschilderingen werden geclassificeerd in 1990. Deze elementen weerspiegelen de historische en architectonische betekenis van de site, gekenmerkt door clusische invloeden en een multi-saculaire bezetting.

Externe links