Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De gevangenis van de Kracht is ontstaan in het herenhuis van de hertog van de Kracht, gebouwd in de 16e eeuw op de ruïnes van een middeleeuws paleis van Karel van Anjou, broer van Saint Louis. In 1698 werd het hotel verdeeld in twee delen: het Hotel de Chavigny (nu brandweerkazerne aan de Rue de Sévigné) en het Hotel de La Force. Deze laatste, die in 1754 door de staat werd gekocht na verschillende eigenaren, werd in 1780 omgevormd tot een modern detentiehuis onder Lodewijk XVI, als reactie op kritiek op het onhygiënische karakter van Parijse gevangenissen zoals For-l'Evêque of Petit-Châtelet. De gevangenis was verdeeld in twee secties: de Grande-Force pour les hommes en de Petite-Force pour les femmes, met nieuwe faciliteiten voor de periode (wandelen cursussen, aparte ziekenboeg, uitgezonden slaapzalen).

Tijdens de Franse Revolutie werd de gevangenis een symbool van de excessen van Terror. In september 1792 werden honderden politieke gevangenen, waaronder de prinses van Lamballe, vlakbij Marie-Antoinette, op korte termijn berecht en geëxecuteerd. De gevangenis herbergde toen tegenstanders van het regime, edelen, maar ook gewone criminelen. Onder het College van Bestuur en het Rijk, bleef het zijn reputatie van rigor behouden, waarbij politieke gevangenen zoals generaal Malet of girondin afgevaardigden werden verwelkomd. De omstandigheden, hoewel beter dan elders, bleven hard, met cachots bekritiseerd voor hun waanzin.

In de 19e eeuw werd de krijgsgevangenis een detentieplaats voor politieke tegenstanders (zoals Béranger onder Karel X) en prostituees, die vanaf 1828 in de Petite-Force zaten. Ondanks opeenvolgende verbeteringen werd het oude gebouw in 1845 gesloopt en vervangen door Mazas gevangenis. Vandaag is er slechts een deel van Malher Street muur en een ommuurd raam op de binnenplaats van de Sévigné barakken, geclassificeerd als historische monumenten in 1935. De gevangenis markeerde collectieve herinneringen, inspirerende literaire werken zoals Victor Hugo's Les Misérables of Dumas' Le Comte de Monte-Cristo.

De Force Prison was ook een pionier in de gevangenishervorming in de 18e eeuw, geïnspireerd door denkers als John Howard. Uit de gegevens van de tijd blijkt dat men bereid is om de omstandigheden van detentie (regelmatig voedsel, genderscheiding, wandelplaatsen) te vermenselijken, hoewel deze inspanningen beperkt zijn door overbevolking en politieke crises. Tijdens de restauratie werd het gebruikt om Bonapartistische of Republikeinse tegenstanders te onderdrukken, die de sociale spanningen van die tijd weerspiegelden. Het architecturale en historische erfgoed maakt het een belangrijke getuige van de gevangenisontwikkelingen in Frankrijk.

In de populaire cultuur wordt de gevangenis geassocieerd met beroemde figuren zoals Evarist Galois (wiskundige kort gevangen in 1832) of beruchte criminelen zoals Lacenaire. Schrijvers romans zijn sfeer, tussen ellende en grandeur, zoals Eugene Sue in Les Mysteries de Paris of Balzac in Splendeurs et Misères des courtisanes. De huidige, zij het minimale, blijven herinneren aan haar centrale rol in de gerechtelijke en revolutionaire geschiedenis van Parijs, tussen verlichte hervormingen en politiek geweld.

Externe links