Bouwperioden XVIIIe-XIXe siècles (≈ 1865)
Gebouw of grote veranderingen.
8 juin 1926
Gedeeltelijke classificatie
Gedeeltelijke classificatie 8 juin 1926 (≈ 1926)
Inscriptie van de gevel op de binnenplaats.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Oorsprong en geschiedenis
Het herenhuis aan de 27 rue Oudinot, in het 7e arrondissement van Parijs, is een gebouw waarvan de bouwperiodes lopen van de 18e tot de 19e eeuw. Dit monument illustreert de architectonische evolutie van de Franse hoofdstad gedurende deze twee eeuwen, met kenmerken die eigen zijn aan de huizen van de periode. Hoewel de details van de eerste bewoners of zijn architect niet worden vermeld in de beschikbare bronnen, onderstreept zijn gedeeltelijke vermelding als historische monumenten zijn erfgoed belang.
De bescherming van dit herenhuis heeft specifiek betrekking op zijn gevel op de binnenplaats, geclassificeerd bij decreet van 8 juni 1926. Deze officiële erkenning weerspiegelt de esthetische of historische waarde van dit architectonisch element. Gelegen in een centrale wijk van Parijs, dit hotel is gelegen in een stedelijke omgeving gekenmerkt door een dichte concentratie van monumenten en prive-hotels, weerspiegelt het sociale en culturele prestige van de stad in de achttiende en negentiende eeuw.
Beschikbare bronnen, waaronder de database van Merimée en Monumentum, bevestigen het precieze adres en de juridische status, maar verstrekken geen gedetailleerde informatie over het huidige gebruik (bezoeken, verhuur, enz.). De locatie van het gebouw, gevalideerd met een nauwkeurigheid die bevredigend wordt geacht (noot 7/10), maakt het mogelijk om het belang ervan te situeren in het historische weefsel van het 7e arrondissement, dicht bij andere emblematische sites zoals de Invalides of het Musée d'Orsay.
De algemene historische context van Parijse particuliere hotels uit deze periode toont hun dubbele rol: aristocratische of burgerlijke residentie enerzijds, en symbool van macht of sociaal succes anderzijds. In de 18e eeuw, Parijs zag deze huizen zich vermenigvuldigen, vaak georganiseerd rond een binnenplaats en een tuin, weerspiegelt de architectonische en sociale codes van de Ancien Régime. De 19e eeuw, gekenmerkt door Haussmanniaanse transformaties, integreerde of veranderde veel van deze hotels, aangepast aan de nieuwe stedelijke behoeften en eclectische smaak van de tijd.
Het gebrek aan gegevens over de eigenaren of architecten van dit hotel beperkt het begrip van zijn specifieke geschiedenis. Echter, de gedeeltelijke rangschikking en locatie in een stadsdeel rijk aan erfgoed suggereren een oorsprong gekoppeld aan de Parijse elite. In die tijd werden particuliere hotels vaak gebruikt als kader voor het wereldse leven, literaire beurzen of politieke activiteiten, hoewel er geen bewijs was van een vergelijkbaar gebruik van dit monument.
Ten slotte wijst de Creative Commons licentie in verband met de foto van het monument (credit: Moonik) op een hedendaagse interesse in het behoud en de verspreiding ervan, met de nadruk op de verankering ervan in het zichtbare en gedocumenteerde erfgoed van Parijs. Openbare databanken, zoals Mérimée, spelen een sleutelrol bij het bewaren van deze informatie, zelfs wanneer historische details versnipperd blijven.