Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De protestantse kerk van Wimmenau, oorspronkelijk gewijd aan Sint Andreas, vindt zijn oorsprong in de 12e eeuw met de bouw van zijn toren-chœur in geslepen steen, kenmerkend voor Romano-Gothic architectuur. Deze begane grond, bedekt met een dogische kluis versierd met een gesneden sleutel (een roos en een hoofd naar het schip), zou in de 15e eeuw zijn gewijzigd door de toevoeging van deze kluis. De toren, doorboord met moorddadige ramen op de belvloer, getuigt van zijn defensieve en religieuze rol. Een ogival deur, waarschijnlijk verplaatst tijdens latere renovaties, maakt toegang tot de vloer.

Het huidige schip werd na 1681, na vernietiging of gemeenschapsbehoeften herbouwd, wat een overgang naar protestants gebruik na de Reformatie markeerde. Een belangrijke uitbreiding vond plaats in 1878: het schip werd westwaarts uitgebreid, verbeterd en voorzien van ogivale ramen gepierceerd bij die gelegenheid. Deze 19e-eeuwse werken moderniseerden het gebouw met behoud van middeleeuwse elementen, zoals de toren. De kerk, nog steeds actieve protestantse cultus, werd opgenomen in de aanvullende inventaris van historische monumenten in 1995 (decreten van 18 oktober en 7 december).

Het interieur weerspiegelt zijn gemengde geschiedenis: een pastorale stoel, een protestantse kelk en een orgel uit 1962 naast de middeleeuwse resten. Een nabijgelegen protestantse pastorie (1811 Het gebouw, eigendom van de gemeente, illustreert de architectonische en religieuze evolutie van de Elzas, tussen middeleeuws katholiek erfgoed en protestantse identiteit bevestigd na de zeventiende eeuw. Zijn rechthoekige plan, zijn hoogten in steen, en zijn opeenvolgende ontwikkelingen maken het een zeldzaam voorbeeld van culturele en architectonische continuïteit over bijna negen eeuwen.

Externe links