Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De protestantse tempel van Dieppe werd geïnstalleerd in het voormalige Karmelitische klooster, gebouwd tussen 1735 en 1745 na de vernietiging van het eerste klooster in 1694. Dit gebouw, oorspronkelijk katholiek religieus, werd ontheiligd tijdens de Franse Revolutie. In 1834 werd de kapel toevertrouwd aan de protestantse gemeenschap, die haar sinds 1835 als een ereplaats gebruikte. Gedeeld met de Anglicanen tot 1873 werd hij vervolgens uitsluitend hervormd (Calvinist).

De stad Dieppe, open voor humanistische ideeën uit de Renaissance, nam al snel de protestantse reformatie aan. Al in 1557 werd er een protestantse kerk opgericht, en de kerk van Sint Jakobus werd tussen 1562 en 1563 omgevormd tot een tempel. De intrekking van het edict van Nantes in 1685 maakte een einde aan deze eerste protestantse periode, tot de heropleving van de eredienst in 1792 tijdens de Revolutie. Pastoor Jean Réville (1826-1860) speelde een sleutelrol in de ontwikkeling van de gemeenschap in de 19e eeuw.

Het Convent des Carmes déchaux, opgericht in 1615, werd na de vernietiging in 1694 herbouwd. Het gebouw, bestaande uit steen, zandsteen en vuursteen, werd in 1990 opgenomen als historisch monument, met zijn gevel geclassificeerd in 1995. Hij belichaamt het protestantse erfgoed van Dieppois, gekenmerkt door figuren zoals Abraham Duquesne, ontdekkingsreiziger van Canada, en Jean Ribaut, ontdekkingsreiziger van Florida, uit lokale Hugenoten families.

Tijdens de Religieoorlogen werd Dieppe een sterke plaats voor Hugenotenhandelaren. De huidige tempel, een bekeerd voormalig klooster, symboliseert deze turbulente geschiedenis, tussen vervolgingen en wedergeboortes van protestantse aanbidding. Vandaag behoort de parochie tot de Verenigde Protestantse Kerk van Frankrijk.

Externe links