Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Protestantse tempel van Nancy, ook bekend als de Sint-Jan Tempel, is een voormalige katholieke kerk gebouwd tussen 1713 en 1759 voor de abdij van Saint-Joseph des Prémontrés. Oorspronkelijk ontworpen door de Italiaanse architect Giovanni Betto, werd zijn werk voltooid onder leiding van Claude Mique en zijn zoon. Het barokke gebouw beschikt over een gevel ingericht met Korinthische en composiet pilasters, evenals een rechthoekig plan met een geregistreerde transept en twee ovale torens rondom het koor.

Tijdens de Franse Revolutie werd de kerk ontmanteld en in beslag genomen als nationaal goed. In 1807 werd het toegeschreven aan de protestantse gemeenschap van Nancy, die de tempel van Sint-Jan werd, met verwijzing naar de voormalige Sint-Janpoort van de buurt. Er werden interieurwerken gemaakt, waaronder een galerie en een nieuw altaar, terwijl er in 1886 een pastorie werd toegevoegd. Het huidige orgel, van Joseph Cuvillier (1856), vervangt een ouder instrument van 1758.

De tempel speelde een symbolische rol tijdens de bevrijding van Nancy in 1944, toen Duitse soldaten afgesneden van het voordat ze werden verplaatst door de Franse strijdkrachten de l'Intérieur (FFI). In 1919 werd het een historisch monument, dat grote restauraties onderging, met name in 1980 voor het dak en in 2013 na in het schip te zijn gevallen. Vandaag de dag blijft er een actieve plaats van Lorrain protestantisme, beheerd door de Verenigde Protestantse Kerk van Frankrijk.

De geschiedenis van de tempel weerspiegelt de religieuze en politieke omwentelingen van Lotharingen. Eerste plaats van katholiek gebed onder het oude regime, het werd een symbool van post-revolutionaire culturele reorganisatie. De architectuur, gekenmerkt door het vooraf gedemonstreerde erfgoed, en de protestantse transformaties maken het tot een unieke getuige van Nancy's spirituele en stedelijke veranderingen.

De Premonstrés, een religieuze orde opgericht in de 12e eeuw, geïmplanteerd in Nancy in 1635 met een hospice. Hun kerk, gezegend in 1759, werd gefinancierd met donaties en leningen, waaronder een van 37.000 frank. Dom Charles-Hyacinthe Hugo, Prior en Historiograaf van Hertog Léopold I, droegen bij aan zijn invloed. Na de revolutie werd de tempel een protestantse gemeenschappelijke ruimte, die tot 500 trouwe dankzij houten standen toegevoegd in de 19e eeuw.

Externe links