Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Protestantse tempel van Le Havre, gebouwd in 1862 door architect Deconchy, was aanvankelijk voorzien van een klokkentoren en kon 1200 trouwe mensen herbergen. In 1685 werd een eerste tempel verwoest na de intrekking van het edict van Nantes, dat sinds de 16e eeuw een protestantse aanwezigheid in Le Havre markeerde. De stad was een kwestie tijdens de oorlogen van de religie, en de cultus werd in de 18e eeuw clandestien gevierd in de wijk Saint-François.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de tempel gebombardeerd in 1941 en verloor zijn pediment, klokkentoren en dak. Het gebouw werd in 1953 gereconstrueerd door de architecten Gaston Delaune, Jacques Lamy en Gérard Dupasquier (kabinet Auguste Perret). Een grote transformatie vond plaats in 1990 met de toevoeging van een interieurtrap ontworpen door Sylvestre Monnier.

Het huidige gebouw, nuchter in gele bakstenen, onderscheidt zich door het terras dak en drie arcade veranda. Het Gutschenritter-orgel en de stoel dateren uit de jaren 1950, terwijl de betonnen pilaren de invloed van Perret herinneren. Het voormalige Merklin-orgel (1883) werd in 1941 vernietigd. Antoine Rufenacht, burgemeester van Le Havre van 1995 tot 2010, was een opmerkelijk trouw lid van deze tempel, een lid van de Verenigde Protestantse Kerk van Frankrijk.

Externe links