Well of the English

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Engelse bron, gelegen in Saint-Philippe op het eiland La Réunion, is een hydraulisch werk uit het eerste kwart van de 19e eeuw. Het is een van de drie putten gebouwd om het probleem van de toegang tot drinkwater in deze droge regio aan te pakken. In tegenstelling tot de schoorsteenputten, wordt dit trappenhuis in de rots gegraven en gemetseld met gesneden steen, met een 20-staps trap die leidt naar een grondwatertabel op slechts 21 cm onder zeeniveau. De afmetingen zijn bescheiden: ongeveer twee meter breed voor een diepte van 5,76 meter.

De opgraving van de bron werd in 1813 goedgekeurd door de Engelse autoriteiten, vandaar haar naam. Het werk werd uitgevoerd door slaven in koloniale werkplaatsen, onder toezicht van een bouwmanager, en de nodige uitrusting, waaronder poeder voor het graven, werd geleverd door de regering. De bron werd ingehuldigd in 1822 door Joseph Hubert op de Baril site, een plek waar zoet water opnieuw was waargenomen. Dit project voorzag in een dringende behoefte: de inwoners van Saint-Philippe, die aan het einde van de 18e eeuw geïnstalleerd waren, moesten water halen uit verre rivieren, omdat er geen ravijnen waren die drinkwater in de buurt verstrekten.

De aanleg van deze put maakt deel uit van een bredere context van clearing en ruimtelijke ordening, gekenmerkt door moeilijke natuurlijke omstandigheden. De opleving van zoet water aan de kust heeft geleid tot de ontwikkeling van een duurzame oplossing om de bevolking van water te voorzien. Vandaag de dag is de Engelse bron een van de drie putten van die tijd die nog steeds bestaan in Saint-Philippe. Hij werd gedeeltelijk beschermd door een orde in 2025, maar met uitzondering van de metselaars parapet en vangrails.

Externe links