Opening van de weg Georges-d'Amboise 1769 (≈ 1769)
Ver door Loches bos.
années 1770
Bouw van piramides
Bouw van piramides années 1770 (≈ 1770)
Bouw van de vier jachtmonumenten.
26 novembre 1956
Registratie historisch monument
Registratie historisch monument 26 novembre 1956 (≈ 1956)
Officiële bescherming van de piramide van Montaigu.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Piramide van Montaigu: inscriptie bij bestelling van 26 november 1956
Kerncijfers
Jean-Baptiste Colbert - Comptroller-generaal van Financiën
Aanbevolen bosmarkers in 1699.
Cabanel d'Anglure - Watermeester en bos
Besloten om de piramides te bouwen.
Oorsprong en geschiedenis
De Montaigu piramide is een van de vier piramides van het Loches bos, gebouwd in de jaren 1770 om te dienen als verzamelpunten voor de jacht bemanningen. Deze stenen monumenten, uitgelijnd langs de bosweg Georges-d'Amboise, werden na de opening van deze weg in 1769 opgericht. Hun bouw werd besloten door de Grootmeester van het water en de bossen Cabanel d'Anglure, geïnspireerd op de aanbevelingen van Colbert in 1699 om reizen in de koninklijke bossen te vergemakkelijken.
De piramide van Montaigu wordt onderscheiden door zijn kubieke basis versierd met frames, ondersteunend een slanke piramide bekroond met een bol. De naam is te danken aan de nabijheid van het voormalige Fief de Montaigu, gelegen in de naburige gemeente Genillé. Net als de andere piramides, werd het geclassificeerd als een historisch monument in 1956, het benadrukken van zijn erfgoed belang en de link met de cynegetische geschiedenis van de regio.
Deze gebouwen weerspiegelen de organisatie van de koninklijke en aristocratische jacht onder de Ancien Régime, waar het bos van Loches een bevoorrechte gebied voor deze activiteit was. Hun uitlijning langs een bosweg illustreert ook de methodische planning van natuurlijke ruimten voor praktische en symbolische doeleinden.
De piramide van Montaigu, met zijn drie zusters, getuigt van de 18e eeuwse utilitaire architectuur, waarbij functionaliteit en esthetiek worden gemengd. Dankzij hun behoud kunnen we nu de sociale praktijken en bouwtechnieken van die tijd bestuderen, terwijl we een opmerkelijk visueel erfgoed bieden in het hart van het bos.
Hun inscriptie in historische monumenten tussen 1956 en 1958 stond toe om deze gebouwen te beschermen, vaak onbekend maar emblematisch van het Franse bos en cynegetisch erfgoed. Hun huidige staat van instandhouding varieert, waarbij sommigen hebben geprofiteerd van restauraties, zoals de recente wederopbouw van de topwereld van de Chartreux-piramide.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen