Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De piramide van Saint Quentin maakt deel uit van een verzameling van vier stenen monumenten die in het woud van Loches in de 3e kwart van de 18e eeuw zijn gebouwd. Deze gebouwen, uitgelijnd langs de Georges-d De piramide van Saint-Quentin, het meest westelijke van de vier, wordt onderscheiden door zijn moulure vierkante basis en zijn afgeknotte piramide overdonderd door een bol. Het markeert de gemeenschappelijke grens met Saint-Quentin-sur-Indrois.

De bouw van deze piramides werd bepaald door de grote meester van het water en de bossen Cabanel d'Anglure, geïnspireerd op een aanbeveling van Colbert in 1699 die pleitte voor de oprichting van monumenten in de koninklijke bossen. De piramide van Saint-Quentin, net als de consœurs, werd in 1958 geclassificeerd als een historisch monument, naar die van Genillé, Montaigu en des Chartreux (1956). Hun architectuur, hoewel vergelijkbaar in het algemeen, presenteert unieke decoratieve details voor elk gebouw.

Deze monumenten getuigen van het belang van het Loches bos als een favoriet jachtgebied onder het oude regime. Hun uitlijning langs een bosweg die in 1769 werd geopend weerspiegelt een verlangen naar ruimtelijke organisatie en bewegwijzering voor cynegetische activiteiten. Vandaag de dag vormen ze een opmerkelijk historisch en architectonisch erfgoed van de regio Centre-Val de Loire.

De piramide van Saint-Quentin bestaat uit een vierkante basis versierd met vormen, die door een voetstuk in de corbellatie die de piramide zelf ondersteunt, worden opgeborgen. De locatie, aan de grens van Ferriere-sur-Beaulieu en Saint-Quentin-sur-Indrois, maakt het tot een territoriale marker, maar ook een overblijfsel van de aristocratische praktijken van de achttiende eeuw.

In tegenstelling tot andere piramides heeft de Saint-Quentin-piramide geen girouette of zeshoekige basis, maar een sobere en elegante structuur. Zijn benaming als historische monumenten in 1958 stond het behoud ervan toe, hoewel sommige decoratieve elementen, zoals de sommitale bol, na verloop van tijd konden worden hersteld.

Externe links