Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het eiland van de Witte Koningin ontleent zijn naam aan een 13e eeuws herenhuis gebouwd door Marguerite de Provence, weduwe van Saint Louis, voor zijn retraite langs de Bièvre. Deze plaats, genaamd het Reyne Blanche hostel, zal ook huisvesten zijn dochter Blanche uit Frankrijk. In 1404 vernietigd door Karel VI, maakte het plaats voor industriële activiteiten in verband met de rivier, het aantrekken van verfstoffen zoals de families Gobelin en Canaya al in de 15e eeuw.

In de 16e eeuw, de Gobelin, gespecialiseerd in scharlaken verven, herbouwd een huis en workshops over de locatie van het voormalige herenhuis. De site evolueert met een groot aantal torenhuizen (1500 Verkocht in 1572 aan Michel Charpentier, vervolgens omgezet in habitat in de 17e eeuw door Jean L.

De gebouwen, gedeeltelijk verwoest tijdens de Commune van Parijs (1871), werden op identieke wijze gerestaureerd. Het herstel van de Bièvre in 1912 en de doorbraak van Gustave-Geffroy Street veranderde de site. Geclassificeerde historische monumenten tussen 1980 en 1995, de overblijfselen (grotten, trappen, gevels) worden bewaard na een grote renovatie (1999/2002), het openen van het eiland voor het bezoek.

Het eilandje behoudt sporen van de 13e eeuwse middeleeuwse omheining (zichtbaar op 12 rue Berbier-du-Mets) en workshops van verfstoffen, getuigen van de industriële geschiedenis van Parijs. Zijn naam bestendigt de legende van Queen White, gekoppeld aan de rouw van weduwe koninginnen in het wit, hoewel het oorspronkelijke hotel is verdwenen.

Het driehoekige ensemble tussen de straten van de Gobelins, Berbier-du-Mets en Gustave-Geffroy illustreert vandaag de superpositie van de tijdperken: de Koninklijke Middeleeuwen, de Artisanale Renaissance en de Industriële Revolutie, allemaal verankerd in de historische wijk van de Gobelins.

Externe links