Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Raymond Lafage Museum werd in 1890 opgericht door twee lokale onderzoekers, Jules Rigaud en Achille Gaillac, uit archeologische collecties uit oppervlaktecollecties in het kanton Lisle-sur-Tarn en zijn omgeving. Deze collecties bestrijken een periode van Paleolithicum tot de 16e eeuw. In 1892 werd een artistieke sectie toegevoegd, waaronder werken van regionale schilders en beeldhouwers. In 1895 liet de schilder Victor Maziès zijn atelier na aan het museum, dat de familieportretcollecties verrijkte.

Aan het eind van de 19e eeuw profiteerde het museum van staatsdeposito's, waaronder werken van Raymond Lafage, een beroemde 17e-eeuwse tekenaar en graveur geboren in Lisle-sur-Tarn in 1656. Lafage, een student van Jean-Pierre Rivalz in Toulouse, studeerde aan de Koninklijke Academie van Parijs en won de 1e prijs van de Academie van Saint Luc in Rome. Zijn vriendschap met de Vlaamse graveur Jean Vander Bruggen droeg bij aan de verspreiding van zijn werken, gekenmerkt door mythologische, religieuze en oorlogsscènes.

Het museum draagt de naam Raymond Lafage als eerbetoon aan deze kunstenaar, die in 1684 voortijdig in Lyon overleed. Zijn tekeningen inspireerden Toulouse-stijl faianciers in de 19e eeuw. Vandaag de dag blijft het museum zijn collecties verrijken dankzij de gemeente en de Association des Amis de Raymond Lafage, terwijl het de nadruk legt op lokale archeologische objecten, zoals paleolithische vuurstenen, Gallo-Romeinse keramiek, en een collectie van 18e en 19e eeuwse glaswerk uit het Grésigne bos.

De collecties van het museum omvatten ook werken van regionale of carrièrekunstenaars in Parijs, alsmede etnologische voorwerpen, prenten en numismatische stukken. Een permanente kamer is gewijd aan de geschiedenis van de lokale glasmannen, een illustratie van lokale tradities onder het oude regime.

Externe links