Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Gallo-Romeinse wal van Bourges is een monumentale vesting gebouwd rond het midden van de vierde eeuw na Christus, tijdens de late oudheid. Gebouwd in reactie op de grote invasies en om de stedelijke ruimte te herdefiniëren, beschermde deze 2,1-2,5-km, dillipsevormige behuizing een 25-hectare complex. De stenen, uit het gebruik van eerste-eeuwse gebouwen (zoals een openbaar monumentale complex), markeren methodisch hergebruik. Er waren ongeveer 50 versterkte torens en drie hoofdpoorten (Lyon, Gordaine, Auron), zonder een sloot, waaraan later de "Nieuwe Poort" werd toegevoegd aan het noorden.

De funderingen, 6 meter diep en 6 tot 8 meter breed, ondersteund torentjes in kalksteen balgen afgewisseld met rijen van stenen. De torens, 10 tot 10,5 meter breed, hadden gewelfde vloeren en ramen op de bovenste verdieping, hoewel hun top onbepaald bleef. Een halfronde toren, opnieuw gebruikt als kerkapse in de Middeleeuwen, illustreert deze aanpassing. De binnenmuren, beschreven in 1561 door Joris Hoefnagel, onthulden een horizontale keten van bakstenen die de structuur versterken.

De omheining werd in de 12e eeuw vervangen door een nieuwe muur, onder impuls van aartsbisschop Pierre de La Châtre, die de courtesines gedeeltelijk vernielde om uitlopers te integreren. De overblijfselen, teruggevonden in de 19e eeuw door Jules Dumoutet, werden geclassificeerd tussen 1882 en 1964, vervolgens geregistreerd in 1996. Tegenwoordig zijn er nog zichtbare stukken over de Rue des Trois Maillets, Molièrestraat en langs de boulevard van de wallen, terwijl elementen bewaard blijven onder de Saint-Étienne kathedraal of het stadhuis.

De bouw van de wal valt samen met een grote stadsrevisie, waaronder een portico, een steunmuur en galerieën. Het verlaten in de 12e eeuw maakt deel uit van de defensieve evolutie van Bourges, met het hergebruik van zijn stenen voor middeleeuwse monumenten zoals de kathedraal of het Jacques-Coeur Palace. De opgravingen van de jaren tachtig maakten haar omvorming tot een openbare promenade, waarbij behoud en verbetering met elkaar werden verzoend.

Onder de opmerkelijke ontdekkingen, werd een eerste-eeuwse fresco, waarschijnlijk vertegenwoordigd Dionysos, opgegraven in 1974 in een courtine aan de Rue des Trois Maillets. Dit gefragmenteerde wandpaneel, opnieuw gemonteerd op een drager van 121,5 x 107,5 cm, onthult planten- en symbolische motieven (thyrses, kelk), getuige Gallo-Romeinse kunst. De funderingen, vaak bewaard gebleven ondanks de middeleeuwse vernietigingen, getuigen van de aanvankelijke stevigheid van het werk.

Externe links