Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Herrlisheim-bijna Colmar vervangers à Herrlisheim-près-Colmar dans le Haut-Rhin

Patrimoine classé
Tour
Patrimoine défensif
Rempart

Herrlisheim-bijna Colmar vervangers

    Place de l'Église
    68420 Herrlisheim-près-Colmar
Eigendom van de gemeente
Remparts dHerrlisheim-près-Colmar
Remparts dHerrlisheim-près-Colmar
Remparts dHerrlisheim-près-Colmar
Remparts dHerrlisheim-près-Colmar
Remparts dHerrlisheim-près-Colmar
Remparts dHerrlisheim-près-Colmar
Remparts dHerrlisheim-près-Colmar
Remparts dHerrlisheim-près-Colmar
Remparts dHerrlisheim-près-Colmar
Crédit photo : Psu973 - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1400
1900
2000
vers 1370
Constructie van wasserturm
fin XIIIe siècle (vers 1289)
Bouw van de muur
22 mars 1934
Historisch monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Rond: inschrijving bij decreet van 22 maart 1934

Kerncijfers

Évêque de Strasbourg - Lokale Lord en Sponsor Dorpseigenaar en initiatiefnemers van vestingwerken

Oorsprong en geschiedenis

De wallen van Herrlisheim-bij Colmar, gelegen op het kerkplein in deze gemeente van de Opperrijn, dateren uit de eerste helft van de 14e eeuw. Hun constructie maakt deel uit van een fortificatie die kenmerkend is voor de Elzasse bisschopssteden, met een muur omgeven door een sloot (de huidige rue du Fossé). Vandaag de dag zijn er nog twee ronde torens: de ronde Wasserturm (of de Voleurstoren), grenzend aan de voormalige pastorie, en een tweede zuidwestelijke toren gedeeltelijk geïntegreerd met de huidige gebouwen. Deze defensieve werken markeerden de scheiding tussen de hogere en lagere steden.

Het dorp, toen eigendom van de bisschop van Straatsburg, werd omgord door deze vestingwerken aan het eind van de 13e eeuw (een bron noemt het jaar 1289). De best bewaard gebleven overblijfselen zijn in het westen, waar de twee torens behoren tot aparte uitlijningen, wat een dubbele muur verdediging systeem suggereert. De Wasserturm, gedateerd rond 1370, illustreert de militaire architectuur van de tijd met de moordenaars en de opening naar de keel. De collectie werd in 1934 geclassificeerd als een Historisch Monument, dat zijn erfgoed belangrijk maakte.

De zuidwestelijke toren, vandaag afgekapt en geïntegreerd in een boerderij, toont hoe middeleeuwse vestingwerken werden heringericht door latere habitat. De gevulde sloot werd een straat, terwijl de muren gedeeltelijk werden ontmanteld of geabsorbeerd door de latere gebouwen. Deze wallen weerspiegelen de middeleeuwse stedelijke organisatie in Elzas, waar de behuizingen een rol speelden zowel defensief, symbolisch (marker van episcopale macht) als praktisch (controle van toegang). Hun huidige staat biedt een zeldzaam voorbeeld van Elzas dorp vesting bewaard.

De beschikbare bronnen (Wikipedia, Monumentum) benadrukken de historische waarde van deze resten, hoewel hun exacte locatie wordt beschouwd als "a priori bevredigend" (noot 6/10). De toren bij de pastorie, een gemeenschappelijk pand, blijft het meest emblematische element, met zijn suggestieve lokale naam (tour des Voleurs). Deze wallen herinneren ook aan de conflicten en spanningen die de regio aan het einde van de Middeleeuwen kenmerkten, toen de bisschoppen van Straatsburg hun grip op hun plattelandsgebieden versterkten.

Externe links