Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De wallen van Montfort-sur-Meu, gebouwd tussen 1440 en 1480, omgordden het dorp om het te verdedigen. Ze werden doorboord door drie deuren (Saint John, Coulon of White Gate, en Saint-Nicolas) en versterkt door zes torens (met inbegrip van de toren van de Pas d'Âne, de kapitein, en de kerker van de Papegault). Deze vestingwerken weerspiegelden het strategische belang van de stad in de late middeleeuwen, op het kruispunt van de Meu en Garun rivieren. De Saint-Nicolas Poort, daterend uit 1380 en uitgerust met een belfort, werd in 1897 om stedelijke redenen vernietigd, wat de geleidelijke verdwijning van historische toegangen markeerde.

De toren van de Papegault, het meest bewaard gebleven element, werd naar verluidt geïnitieerd door Raoul VIII aan het einde van de 14e eeuw en voltooid in de 15e eeuw. Het werd in 1819 omgevormd tot een departementale gevangenis, met gevangenisfaciliteiten (muren, bijgebouwen) die het middeleeuwse uiterlijk veranderen. Na de overname door de stad in 1979, de restauraties in de jaren 1980-1990 maakte het mogelijk om dit erfgoed te versterken. De overblijfselen van de wallen, ingeschreven in de historische monumenten sinds 1926, bevatten ook sporen van het kasteel toegang tot het kasteel, nu vermist.

De wallen illustreerden een defensieve architectuur aangepast aan de conflicten van de late middeleeuwen, met wachttorens en deuren die commerciële assen controleren. Hun daling begon in de Revolutie, toen het kasteel nationaal werd verklaard. De huidige resten, gelegen langs de Meu en Garun, herinneren aan de oorspronkelijke behuizing, terwijl de Papegault Tower, symbool van seigneuriële macht, nog steeds domineert het stedelijke landschap. De dubbele registratie (departementale en particuliere partijen) in 1926 onderstreept hun gedeelde erfgoedwaarde.

Gelegen op 2 Rue du Château en langs de gracht, de resten van de wallen strekken zich uit in de buurt van de tuinen van de Priory Saint-Nicolas en de parkeerplaats van de rue des Douves. Hun huidige staat, fragmentarisch, maakt het echter mogelijk om de complete omheining voor te stellen die de stad beschermde, stromen en verlichting integreerde om haar verdediging te versterken. De toren van Beurrous, de toren van Gitté (bij de samenvloeiing) en de basis van de toren van de Pas d'Ane behoren tot de weinige zichtbare sporen van dit complexe verdedigingssysteem.

Externe links