Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De wallen van Saint-Paul-de-Vence werden gebouwd in de 16e eeuw om de verdediging van de stad te versterken tegen de herhaalde invasies van Charles Quint in de Provence. In 1524 en 1536 werd de regio geconfronteerd met keizerlijke aanvallen, wat de kwetsbaarheid van bestaande middeleeuwse vestingwerken onthulde. Al in 1537 bemanden de inwoners de huurling Rozato Melino Romain om de muren te repareren, terwijl Francis I, na een bezoek in 1538, besloot om Sint-Paulus om te vormen tot een koninklijk fort. De Fontainebleau-orde (augustus 1537) verleent de stad privileges, wat het begin van een ambitieus project markeert.

De systematische versterking werd gelanceerd na de Slag bij Cerisoles (1544), een Franse overwinning waaraan de troepen van Paulus deelnamen. François I toevertrouwde de plannen aan Jean de Renaud (bekend als Saint-Rémy), een militair ingenieur uit Saint-Rémy-de-Provence, die een moderne bastion-omgeving ontwierp. De werken, die in 1544 zijn begonnen, omvatten de vernietiging van tientallen huizen en het mobiliseren van honderden arbeiders die stenen dragen sinds de steengroeve van La Sine. Toen François I in 1547 stierf, bleef de bouwplaats onvoltooid: er waren geen koorden en parapets.

In de 17e eeuw bekritiseerde Vauban het "slechte ontwerp" van de wallen en stelde verbeteringen voor via zijn assistent Antoine Niquet (project van 1705). Reparaties worden gemaakt na de keizerlijke belegering van 1707, maar het plein verliest haar strategische belang met de bouw van de vestingwerken van Antibes. De omheining werd in 1872 door de gemeente gekocht. Ondanks latere doorbraken (1910, 1985) blijft het een zeldzaam voorbeeld in Frankrijk van gebastioneerde architectuur uit de Renaissance, geclassificeerd als historisch monument in 1945.

Externe links