Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Bricquebec, opgericht op een feodale motte uit de 10e of 11e eeuw, werd volledig herbouwd in de 14e eeuw en aangepast in de 16e eeuw. Het was het hart van de Barony van Bricquebec, een van de belangrijkste bolwerken van de hertogen van Normandië. De 11-zijdige veelhoekige kerker, uniek in Europa, en de omheining geflankeerd door ronde en zeshoekige torens maken het een opmerkelijk voorbeeld van middeleeuwse militaire architectuur. Het fort controleerde een strategisch kruispunt tussen de moerassen en de communicatieroutes, met uitzicht op een fort aan de rivier de Brikbekk, een naam gegeven door de Vikingen in het gebied.

De creatie van het eerste houten kasteel, rond 942, werd toegeschreven aan Anslec de Bricquebec, de grand-neveeu de Rollon, die de baronie kreeg van Guillaume Longue-Épée na Rioulf's nederlaag. De seigneury kwam vervolgens in handen van de Bertran familie, die het tot de 14e eeuw bewaarde. Robert I Bertran, eerste heer getuigde rond 1060, schonk aan Saint-Ouen Abbey in Rouen en droeg af en toe de titel van burggraaf. In de 12e eeuw was Robert IV Bertran vijf ridders verschuldigd voor zijn Barony, die zich uitstrekte over verschillende parochies in de Cotentin.

In de 14e eeuw, Robert VIII Bertran aanzienlijk versterkt het kasteel, de bouw van de huidige kerker en behuizing met zijn torens. Het kasteel werd vervolgens door huwelijk aan de familie Paisnel doorgegeven, vervolgens aan de d'Estouteville, die in de 16e eeuw de klokkentoren toevoegde. Tijdens de Honderdjarige Oorlog werd het kasteel bezet door de Engelsen en overgenomen door de troepen van Charles V. In 1418 bood Hendrik V van Engeland aan de graaf van Suffolk, voordat hij in 1450 terugkeerde naar Lodewijk II van Estouteville. Hij werd verlaten als residentie voor het kasteel van de Galleries en raakte in diskrediet en werd geplunderd tijdens de revolutie.

Het kasteel bestaat uit een goed bewaarde omheining, geflankeerd door verschillende torens, en een gedeconstrueerde kerker aan elf kanten. De Ridderszaal, oud tot de 13e eeuw romaanse, was een palatiale ruimte concurreren met de Ducal kastelen. De kerkkapel, gewijd aan de Maagd, verdween na de Revolutie, maar er bleven enkele Romaanse modillen over. De overblijfselen, geclassificeerd als historische monumenten al in 1840, omvatten ook de toren van de Epine, met zijn kerkers, en de Chartrier, waar de seigneuriële archieven werden bewaard.

In de 10e eeuw was de site een afgeplat rotsachtig spoor om een houten huis omgeven door een palisade, met een lagere binnenplaats gereserveerd voor de heer en een grote behuizing dienen als een toevluchtsoord voor de lokale bevolking. Het kasteel beschermde een kruispunt van communicatieroutes, essentieel voor het beheersen van de noord-zuid- en oost-westbewegingen in de regio. De Barony van Bricquebec strekte zich uit over verschillende parochies, waarvan sommige door de eeuwen heen geannexeerd werden, zoals Orglandes en Blosville.

Vandaag de dag zijn de buitenkant van het kasteel in vrije toegang, en rondleidingen worden georganiseerd door het Land van Kunst en Geschiedenis van de Clos du Cotentin. Het Old Castle Museum, gehuisvest in de Kloktoren, huizen collecties van geschiedenis en mineralogie. De overblijfselen, hoewel gedeeltelijk in ruïnes, bieden een uitzonderlijke getuigenis van de evolutie van de Castrale architectuur in Normandië, van de middeleeuwen tot de Renaissance.

Externe links