Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Grand Véfour ontstond in 1784 onder de naam Café de Chartres, een chique café in de tuinen van het Palais-Royal, bezocht door revolutionaire figuren als Danton en Marat. Aan het einde van de 18e eeuw vond chef-kok Laguipière de beroemde pompoensoep uit, terwijl de plaats een invloedrijke salon werd geanimeerd door Mademoiselle Montansier. In 1820 veranderde Jean Véfour het etablissement in een luxe restaurant, omgedoopt tot Véfour en trok de politieke en artistieke elite zoals Napoleon, Josephine de Beauharnais, Victor Hugo of George Sand.

In de 20e eeuw veranderde het restaurant meerdere keren van eigenaar: gekocht in 1907 door M. Sakar, vervolgens in 1944 door Louis Vaudable (eigenaar van Maxims), die probeerde zijn glans te herstellen. In 1948 werd Raymond Oliver de leider en trok intellectuelen als Sartre, Colette of Malraux aan. De Grand Véfour werd in 1983 op de Historische Monumenten gerangeerd en werd in 2011 door Guy Martin overgenomen.

Het restaurant heeft een uitzonderlijke gastronomische reputatie, met Michelin-sterren periodes (3 sterren onder Oliver en Martin). In 2021, na opsluiting, moderniseert het met meer toegankelijke prijzen en een terras in de tuin. Zijn geschiedenis weerspiegelt de politieke, culturele en culinaire ontwikkelingen van Parijs, van de revolutie tot de hedendaagse tijd.

Externe links