Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Romeinse vestingwerken van de Cluses, gelegen in de Pyrénées-Orientales op dezelfde naam, vormen een uitzonderlijk militair complex in Frankrijk. Boven Via Domitia sloten ze de smalle doorgang tussen twee kliffen af, die de grens markeerden tussen de oude Galliër en Hispanië. Deze strategische site, bestaande uit twee forten (de bovenste klim en het kasteel Maures) en een controlepoort, benut het bergachtige terrein om de Romeinse weg en de loop van de rivier Rome te bewaken. Sommige elementen dateren uit de derde eeuw, terwijl andere, zoals het kasteel van de Moren, dateren uit de vierde eeuw, met hergebruik tot de achttiende eeuw.

De Via Domitia, gebouwd uit 118 v.Chr., verbond Italië met het Iberisch schiereiland via de Narbonnaise Gallië. De Cluses waren een noodzakelijk kruispunt, waar de weg tussen de kliffen zou aanspannen, waardoor het toezicht zou worden vergemakkelijkt. De Cluse poort, ongeveer tien meter hoog, bestuurd verkeer met een smalle baan op 2,20 meter, wat een enkele doorgang suggereert. Opgravingen onthulden overblijfselen van de vijfde eeuw, evenals blokken van steen opnieuw gebruikt sinds de Pompeius trofee (col de Panissars), verklarend voor opeenvolgende veranderingen.

Het fort van de Hoge Cluse, op de rechteroever, beschikt over 18e eeuwse terrassen en uitlopers zichtbaar op de oostelijke courtine. Het kasteel van de Moren, in trapeze (80 x 140 m), had drie vierkante torens en een goed bewaard gebleven westelijke hof, met een kerker in het zuiden. Deze clausura's (late forten) illustreren de verdedigingsstrategieën van het Romeinse Rijk in het Westen, rond 400 n.Chr. De site, geclassificeerd als Historic Monument in 2010, combineert oude overblijfselen, middeleeuwse hergebruiken en lokale legendes, zoals degene die de bouw toeschrijven aan de Moren.

De toponymy weerspiegelt dit verhaal: genoemd van 673 onder de naam Castrum clausuras (versterkte plaats die een smalle passage beschermt), de plaats evolueert in de 9e eeuw, voordat Les Cluses in het Catalaans. Een middeleeuwse legende, die in de 13e eeuw werd gerapporteerd, bindt de site aan Karel de Grote en de Moorse koning Marsile, die haar mythische aura versterken. De opgravingen onthulden ook keramiek en militaire uitrusting uit de late vierde en vroege vijfde eeuw.

De architectuur combineert schalie en kalkmortel, met hergebruik van zandsteen uit de Pompeiustrofee. De poort van de Cluses, die onderweg werd geplant, symboliseerde de politieke en culturele grens tussen Gallië en Hispanie. De site, een eigendom gedeeld tussen de gemeente en particulieren, blijft een belangrijke getuigenis van de Romeinse berg vestingwerken, uniek in Frankrijk.

Externe links