Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Limoges arena's, ook wel Augustoritum amfitheater genoemd, werden gebouwd in de tweede eeuw onder de Antonijnse dynastie, waarschijnlijk tussen het bewind van Hadrianus en dat van Antonin de Vrome. Dit 137 × 116 m elliptisch monument, geschikt voor 20.000 tot 25.000 toeschouwers, stond ten noordwesten van de Gallo-Romeinse stad, vlakbij de sporen die Lyon verbinden met Saintes en Limoges aan Poitiers. De locatie, op een hoogte met uitzicht op Wenen, en de nabijheid van het theater onderstreept een verlangen naar stedelijke monumentale.

Vanaf de vroege middeleeuwen diende het reeds verlaten amfitheater als een carrière voor het bouwen van huizen en kerken, zoals de basiliek van de Redder van de Heilige Vechtabdij. De ruïnes, die holen van rovers werden, werden gedeeltelijk vernietigd in de 16e eeuw. In de 18e eeuw, intendant Boucher d'Orsay had de site genivelleerd om de tuin van Orsay te creëren, het begraven van de resten onder enkele meters van land. Herontdekt in 1966, werden ze geclassificeerd als historische monumenten in 1968 en vervolgens herontwikkeld in 1998 voor behoud.

Van een holle structuur vergelijkbaar met het Nîmes amfitheater, het monument had twee niveaus van 64 gevel arcades, omgeven door mullons van migmatiet, gneis of graniet. Geen spoor van de stands werd gevonden, wat wijst op houten of hergebruikte stenen stoelen. De stroomresten, gedeeltelijk opgegraven (2 m hoog) liggen 5,30 m onder de tuin. De arena gemeten 64 × 48 m, en 14 ingangen gaven toegang tot de lagere niveaus van de cellara.

Augustoritum, de hoofdstad van de Civitas des Lemovices, was een welvarende stad op een noord-zuid commerciële as, met grote monumenten (brug, thermale baden, forum). Het amfitheater, symbool van Romanisering, illustreert het belang van de stad in de Romeinse Galliër. Het verval begon met de val van het Rijk, dat het begin markeerde van de ontmanteling voor lokaal gebruik, voordat de progressieve vergetelheid tot moderne opgravingen.

Externe links