Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De muren van Rions, geclassificeerd als een historisch monument in 1862, zijn een verzameling van middeleeuwse vestingwerken opgericht in de veertiende eeuw rond de stad. De overblijfselen nog zichtbaar zijn de Lhyan toren (zuid poort gerestaureerd in 1881), de Citadelle tegenover de Garonne, de westelijke wallen met de Karels VII grot, en de Guet toren. Twee parallelle sloten, gescheiden door een ronde weg, ooit omringd door de stad, beschermd door palissades en verbonden met barbakken voor de deuren. Dit defensieve systeem weerspiegelt de militaire technieken van de tijd, aangepast aan de steile topografie van de site.

De geschiedenis van de verbinding wordt gekenmerkt door opeenvolgende conflicten. In 1295 werd Karel de Valois, graaf van Valois, gezeten en vernietigde de eerste verdediging van Rions. In 1330, onder Engelse heerschappij, Édouard III machtigde William Seguin, de lokale heer, om de wallen te herbouwen om de stad te beschermen tijdens de honderdjarige oorlog. Het plein (Garonne zijde) en de ronde (buiten) torens getuigen van deze periode, terwijl latere reparaties, zoals die van de noordelijke poort in de 18e eeuw, laten zien verdere bezetting. De citadel werd ook gebouwd tijdens de godsdienstoorlogen (16de eeuw).

De overige elementen illustreren de architectonische en strategische evolutie van Rions: de deur van de Lhyan, uitgerust met een assommoir, een herse en boogschieten, of de gewelfde fontein in een gebroken wieg onder de Citadel. De gedeeltelijke sloop in de 19e eeuw (zoals die van de kasteeltorens) werd gevolgd door restauraties, met name door de architect Léon Drouyn in 1881. Vandaag de dag, deze resten, eigendom van de gemeente, herinneren aan de sleutelrol van Rions als een bolwerk tussen Aquitaine en Guyenne, onder Franse en Engelse invloeden.

Externe links