Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Romano-Gothic huis, gelegen op 15 rue Croix-Baragnon in Toulouse, is een van de oudste civiele gebouwen in de stad, gedateerd vanaf het begin van de veertiende eeuw. Het illustreert een architectuur van overgang tussen Romaanse en Gotische stijlen, gekenmerkt door een uitzonderlijke gesneden decoratie op zijn hoofdsteden en banden. Dit decor, gemaakt door een workshop van beeldhouwers actief in de regio, combineert plantenmotieven, echte of fantastische dieren, en muzikale of cynetische scènes. Het huis bestond oorspronkelijk uit twee bouwlichamen: een baksteen op straat, het andere hout op de binnenplaats, met een eerdere kelder conditionering van de structuur.

In de 17e eeuw onderging het huis grote omkeringen onder impuls van François d'Aldéguier, penningmeester van Frankrijk. Het gebouw body op de binnenplaats wordt dan herbouwd in baksteen, en het interieur distributie gewijzigd, terwijl de straat gevel verliest zijn top middeleeuwse vloer in houtpan, vervangen door een tussenliggende verdieping. Deze transformaties hebben de gotische arcades op de begane grond gedeeltelijk veranderd, gewijd aan winkels. Het huis, aanvankelijk groter, behoorde tot invloedrijke families van de Toulouse elite, zoals de Benazet of de Benoïst, voordat verdeeld in 1650.

Herstelcampagnes die na 1990 zijn uitgevoerd, met name in 1998, hebben gedeeltelijk het oorspronkelijke aspect hersteld. Middeleeuwse fresco's herontdekt in 1991 en architectonische studies onthulden de kwaliteit van de 14e eeuwse constructies, evenals hedendaagse geometrische muurschilderingen van het gebouw. Gerangschikt als een historisch monument in 1923 op de tweede verdieping, het huis zag zijn rangschikking uitgebreid tot het hele gebouw in 1997. Tegenwoordig getuigt het van zowel het middeleeuwse vakmanschap van Toulouse als de architectonische evoluties van de 17e en 20e eeuw.

De 14 meter lange gevel onderscheidt zich door zijn vijf geminieerde baaien op de tweede verdieping, versierd met gesneden hoofdsteden die menselijke gezichten, monsters en bladeren vertegenwoordigen. Twee gebeeldhouwde bands, rijk versierd met muzikale scènes, jagen en schilden, lopen over de hele breedte. De derde verdieping, toegevoegd in 1923, contrasteert met het gebrek aan decoratie. Binnen, de grote kamer op de tweede verdieping, voorzien van een monumentale open haard, geopend op secundaire kamers zoals een kamer met zwarte en rode rozen, en een schroef trap die leidt naar de bovenste niveaus.

Het huis is eeuwenlang doorkruist door wisselende eigenaren, vaak gekoppeld aan de parlementaire aristocratie van Toulouse. Onder hen Jacques Bénazet (1477), lid van een familie van capitulen, of Clément-Marie Leblanc, een adviseur van het parlement geëxecuteerd tijdens de Terror in 1794. Deze families hebben de geschiedenis van het gebouw gemarkeerd, tussen uitbreidingen, divisies, en aanpassingen aan residentiële of commerciële toepassingen. De sporen van deze opeenvolgende beroepen, zoals de 17e eeuwse aanpassingen of de toevoegingen van de 20e eeuw, maken het tot een architectonische palimpsest.

De middeleeuwse kelder, opmerkelijk door zijn volume, en de verhogingen op de binnenplaats, bekroond met een kroon met drie bronnen, voltooien dit ensemble. Geometrische muurschilderingen op de tweede verdieping, herontdekt in 1991, bevestigen de bouw datering op de 13e en 14e eeuw scharnier. Ondanks de vele veranderingen blijft het Romano-Gothic huis een waardevolle getuigenis van de middeleeuwse stadshabitat Toulouse, die commerciële en residentiële functionaliteit combineert in een gebeeldhouwde inrichting van zeldzame originaliteit.

Externe links