Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Romeinse ruïnes à Membrey en Haute-Saône

Haute-Saône

Romeinse ruïnes

    D5
    70180 Membrey
Ruines romaines
Ruines romaines
Crédit photo : Adrien70 - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1800
1900
2000
1838
Gelukzalige ontdekking
1846
Historisch monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Romeinse ruïnes: Lijst van 1846

Kerncijfers

Information non disponible - Geen karakter geciteerd In de brontekst worden geen specifieke historische actoren genoemd die verband houden met dit monument.

Oorsprong en geschiedenis

De Romeinse ruïnes van Leden zijn de overblijfselen van een oude Gallo-Romeinse villa, bij toeval ontdekt in 1838. De site, ingeschreven in een rechthoek van 200 meter bij 70 meter, omvat een meervleugelig gebouw met ongeveer 60 kamers. Mozaïeken, waarvan de stenen lokaal werden gewonnen, werden ook ontdekt. De villa, gebouwd in de eerste eeuw, onderging verbeteringen in de tweede eeuw voordat werd verlaten in de vierde eeuw. Het ligt aan het zogenaamde Bois du Vernois, 600 meter van de Saône en een kilometer van Seveux (voorheen Segobodium), vlakbij een oude weg die Besançon (Vesontio) verbindt met Langres (Andemantunnum).

Gerangschikt als historisch monument in 1846, getuigen deze ruïnes van het strategische belang van de regio in het Romeinse tijdperk, tussen oude stad en grote commerciële as. Hun nabijheid van de Saône en de Romeinse weg onderstreept hun potentiële rol in uitwisselingen en lokaal bestuur. De overblijfselen, eigendom van de gemeente Membery, bieden een zeldzame glimp van de Romeinse binnenlandse architectuur in Bourgondië-Franche-Comté.

De villa van Membery maakt deel uit van een netwerk van Romeinse sites in de Haute-Saône. Zijn verlatenheid in de vierde eeuw viel samen met de geleidelijke achteruitgang van Romeinse structuren in Gallië, gekenmerkt door invasies en sociaal-economische transformaties. Mozaïek en de grootte van het complex suggereren een gemakkelijke eigenaar, misschien gekoppeld aan de lokale elite of keizerlijke ambtenaren.

De vroege classificatie van de ruïnes in 1846 weerspiegelt de 19e eeuwse interesse in het oude erfgoed, in een context van herontdekking van de Gallo-Romeinse wortels van Frankrijk. Vandaag de dag blijft de site een materiële getuigenis van die tijd, hoewel de toegankelijkheid en bewaring ervan uitdagingen vormen, zoals blijkt uit de locatiegegevens die "a priori bevredigend" worden geacht (noot 6/10).

Externe links