Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Bunker van La Rochelle werd in 1941 gebouwd door de Todt-organisatie voor de Kriegsmarine. Ter bescherming van de officieren van de onderzeeërs (U-Boote) gestationeerd in La Pallice, werd het gebouwd onder het Hotel des Etrangers, gevorderd in 1940. De bunker, met een oppervlakte van 280 m2, bestond uit gewelven, een bar ingericht met marine fresco's, en sanitaire voorzieningen, allemaal bedekt met een nieuw gebouw dienen als een uitbreiding van het hotel. De toegangen, exclusief van het hotel, maakte het een gesloten en strategische plaats tijdens de 350 luchtalarmen getroffen door de stad.

Bij de bevrijding in 1945 werd de bunker kort gebruikt door de Nationale Marine voordat ze werd verzegeld en vergeten tot 1982. Dat jaar herontdekt een vastgoedontwikkelaar het tijdens de sloop van het Hotel des Etrangers. Het werd in 1984 gerestaureerd en geopend onder de naam Musée rochelais de la Dernière Guerre. Het museum werd in 1994 gedeeltelijk gesloten en in 2013 definitief heropend na een renovatie onder leiding van Luc en Marc Braeuer, gepassioneerd door de geschiedenis.

De bunkerbar, die intact is gebleven, is een unieke getuigenis van het leven van Duitse officieren. Zijn marine fresco's, gemaakt in 1942 door twee Duitse burgerkunstenaars uit Hamburg, tonen onderwaterscènes en symbolen van de Kriegsmarine. Deze decoratoren, ingehuurd om de plaats te humaniseren, ondertekenden hun werken onder de pseudoniemen Chèr en Mon. alvorens hun werk in andere onderwaterbases, zoals Saint-Nazaire of Noorwegen. Hun bezoek aan La Rochelle toont het belang van propaganda en moraal van de troepen, zelfs in functionele ruimtes.

Het Hotel des Etrangers, opgericht in 1847, was het logistieke hart van deze militaire installatie. Het hotel werd in 1899 door Baptiste Menez overgenomen en vanaf 1924 geleid door zijn zoon René. De aangrenzende gebouwen (8 en 10 rue des Dames) werden vernield om de bunker te laten bouwen, waarvan de muren van 2 meter gewapend beton weerstaan beschieten. Na de oorlog werd het hotel door Philippe Menez geëxploiteerd tot 1975, voordat het gedeeltelijk werd vernietigd in 1981. Vandaag biedt de bunker, het enige overblijfsel van die tijd, een duik in de dagelijkse Duitse bezetting in La Rochelle.

De onderwaterbasis van La Pallice, het doelwit van de 42 geallieerden, spaarde wonderbaarlijk het historische centrum. De bunker, ontworpen om tot 62 officieren en twee admiraals te huisvesten, diende als toevluchtsoord tijdens de waarschuwingen, maar ook als een plaats van viering. De partijen werden daar georganiseerd om de terugkeer van de missie te markeren, vaak gevaarlijk, met een gemiddelde levensverwachting van drie weken voor de bemanningen na mei 1943. De heropening van het museum in 2013, met zijn verrijkte scenografie, maakt het nu mogelijk om dit onbekende deel van de lokale geschiedenis te begrijpen, tussen militaire strategie en dagelijks leven onder bezetting.

Externe links