Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Spesburg is een kasteel in ruïnes gelegen aan de stad Andlau, in de Nederrijn. Waarschijnlijk gebouwd in de tweede helft van de 13e eeuw, wordt het toegeschreven aan Alexander de Dicka, broer van de bisschop van Straatsburg Heinrich de Dicka. In 1247 kreeg hij de titel van de abdij van Andlau. De eigendom van het kasteel wordt gedeeld met de Werd, landgraven van Lower Elzas, in de vorm van een Oblate fief, een politieke manoeuvre om zijn legitimiteit op keizerlijke gronden veilig te stellen.

De helft van het kasteel van de Dickes bleef in hun familie tot het einde van de afkomst in 1386, na de dood van Walter de Dicke bij de Slag bij Sempach. Al in 1352, de andere helft werd gehouden in fief door de Andlau, die werd de enige eigenaren na 1386. Het kasteel werd genoemd als hun eigendom in 1439, ondanks een kortstondige gevangenneming door Étienne van Beieren in 1432, vergemakkelijkt door de afwezigheid van reserves.

In de 16e eeuw diende de Spesburg als residentie voor de luisteraar van Andlau tot zijn vuur rond 1550, waarschijnlijk veroorzaakt door de burgerij van Barr als vergelding voor een verkrachting gepleegd door een inwoner van het kasteel. Later werd het gebruikt als steengroeve tussen de 18e en 19e eeuw. Het is een historisch monument in 1967 en is sinds de jaren tachtig gerestaureerd.

De site, gelegen op 460 m boven de zeespiegel, domineert de Andlau Valley en bestaat uit een goed bewaard hoog kasteel, waaronder een kerker en een seigneurial lodge, en een lagere binnenplaats. De granieten architectuur, met uitzondering van zandsteenramen, weerspiegelt middeleeuwse verdedigingstechnieken. De toegang, beschermd door een rotsgreppel, werd gecontroleerd door een barbakan en een helling naar het zuidoosten.

De titel van het kasteel, Spesburg (francisering van de Duitse Spesburg), is afgeleid van de hoge Duitse Spehtzberg ("berg van pieken"), met verwijzing naar de vorm van de berg. Deze naam illustreert het Nederlandstalige en geografische voorteken van het monument, gekenmerkt door Germaanse en Franse invloeden.

In 1830 verkocht door de Andlau in Baron Hallez, vervolgens aan de gemeente nagelaten in 1904, de Spesburg profiteren van archeologische opgravingen in de jaren 1960. De Vereniging voor het herstel, opgericht in 1985, heeft meerdere consolidatiecampagnes mogelijk gemaakt, waardoor deze getuigenis van de Elzas feodale geschiedenis behouden blijft.

Externe links