Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kastelen van Ortenburg en Ramstein, gelegen in Scherwiller in de Nederrijn, kijken uit over de vallei van Villé op een hoogte van 437 m. Gebouwd tussen de 12e en 13e eeuw, zijn ze geclassificeerd als historische monumenten sinds 1923. Ortenburg ontleent zijn naam aan de familie Ortenberg, die al in de 10e eeuw werd getuigd met Werner d-Ortenberg, oprichter van de afkomst. De site, alleen toegankelijk door gemarkeerde paden zoals de GR5, biedt een opmerkelijk voorbeeld van Elzas militair graniet architectuur, met een 13e eeuwse vijfhoekige kerker en een diepe sloot.

De geschiedenis van Ortenburg begon in het jaar gierst met Werner d'Ortenberg, wiens nakomelingen stierven in 1120. In de 13e eeuw ondernam Rodolphe de Habsburg, na zijn huwelijk met een erfgename van Hohenberg, een grote wederopbouw van het kasteel (1253 In 1293, Otto IV van Ochsenstein assiège Ortenbourg en bouwde Ramstein om het te veroveren, voordat de site terugkeerde naar de Habsburgs en vervolgens naar de Müllenheims in 1314. Het kasteel, bezet door plunderaars in de 15e eeuw, veranderde meerdere keren van hand en werd gedeeltelijk vernietigd tijdens de Dertigjarige Oorlog.

In de 18e eeuw werd de familie van Choiseul eigenaar tot de Revolutie. In 1806 herstelde Baron Mathieu de Faviers hem naar Scherwiller. Sinds 1966 hebben de stad en verenigingen de ruïnes behouden en nagedacht over hun behoud. De huidige overblijfselen omvatten een 32-meter kerker, een gotische seigneuriale huis, en verdedigingen in de hoogte, waaruit blijkt zijn strategische rol.

De opgravingen van 1970 onthulden materiaal vóór Rodolphe de Habsburg, dat een oude bezetting bevestigde. De site, gekoppeld aan middeleeuwse conflicten (zetel 1293, oorlog tegen Straatsburg) en figuren als Charles de Temerary of Pierre de Hagenbach, illustreert de politieke en militaire inzet van de Elzas. Tegenwoordig bieden de ruïnes, toegankelijk door steile paden, een panorama van de vlakte en herinneren aan het belang van kastelen in de controle van de valleien.

Moderne restauratie roept vragen op over het behoud van ruïnes, tussen respect voor romantisch erfgoed en toeristische aanpassing. De beginselen van het Erfgoedinterview van 1990 pleiten voor een evenwichtige aanpak: behoud van landschappen, transparantie van projecten en publieke integratie. De overblijfselen, beschermd voor een eeuw, blijven een symbool van de Elzas geschiedenis, tussen feodale macht en architectonisch erfgoed.

Toekomst

Deze ruïnes worden gevaarlijk gemaakt door een hoog risico op instorting en hun bezoek is sinds 1983 verboden.

Externe links