Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Kasteel Hagueneck, gelegen in Wettolsheim in de Bovenrijn (Great East), is een Elzas historisch monument gelegen in een vallei omgeven door Vogezen uitlopers. Zijn positie, gedomineerd door de naburige kastelen van Hohlandsbourg en Haut-Eguisheim, beperkt zijn zichtbaarheid tot de Colmar vlakte en de Kaiserstuhl. Deze ongunstige ligging, in vergelijking met de omliggende forten, kan strategische keuzes of topografische beperkingen eigen aan de bouwperiode weerspiegelen, tussen de 12e en 13e eeuw.

De eerste schriftelijke vermelding van de Hagueneck dateert uit 1263, met Burcart von Hagenecke, een lid van een familie waarschijnlijk verbonden met de heren van Wettolsheim, die het dorp sinds de 13e eeuw had gehouden. Deze lijn daalde vanaf de 14e eeuw: in 1300 werd het kasteel verkocht, waarschijnlijk aan de heren van Laubgasse. Een conflict brak uit met de families van Haus en Hattstatt, wat leidde tot zijn aanval en vuur in 1304. Deze spanningen illustreren lokale feodale rivaliteiten voor de beheersing van land en strategische assen in de middeleeuwse Elzas.

In de 15e eeuw werd Den Haagnek een gefragmenteerd appartement. Ulrich Stör, een van de eigenaren, hield er een kastanje tot zijn uitzetting door de heer van Rust, een andere mede-eigenaar. Een proces in 1482 en archeologische sporen suggereren een geleidelijke stopzetting van de site, bevestigd door de vermelding als ruïne in 1640. Het kasteel onderging restauraties in 1884, 1932, en 1972, het behoud van de kasteelkern bestaat uit een volledige kerker en een huis omgord met een vierhoekige behuizing. Rouffachs materialen, graniet en gele zandsteen, evenals snijtechnieken (kussenbushings), tonen regionale expertise.

De donjon, een 7 meter vierkante toren, heeft een architectonisch karakteristiek: de bijna complete vulling, met een originele toegang door een houten galerij verbonden met de westelijke behuizing, later vervangen door een moderne trap. De gebogen ramen en de huismoordenaars onthullen een dualiteit tussen residentiële en defensieve functies. In 1923 werd een Historisch Monument gerund, de site behoort nu tot de gemeente Wetettolsheim en markeert het Elzaslandschap als een overblijfsel van seigneuriële strijd en de evolutie van de kastrale technieken tussen de Middeleeuwen en de moderne tijd.

Externe links