Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Miremont, gelegen in Dordogne aan de stad Mauzens-et-Miremont, is een versterkte gebouw waarvan de oorsprong dateert uit ten minste de twaalfde eeuw, met grote veranderingen in de veertiende eeuw. Het had een strategische positie op een rotsachtige spoor, met uitzicht op de valleien van Manaurie en Bungidou, evenals het castrale dorp Miremont. Zijn naam, Miremont (van het werkwoord mirer, look), weerspiegelt deze panoramische positie waardoor het een belangrijk controlepunt in de regio.

Tijdens de Honderdjarige Oorlog speelde het kasteel een belangrijke militaire rol. Nadat Bergerac in 1345 door de Engelsen werd ingenomen, werd de seigneury van Limeuil, waarvan Miremont afhankelijk was, bezet door Engelse garnizoenen. Jean de Galard, baron van Limeuil en Miremont, werd gevangen genomen, en zijn bolwerken vielen op rij. Volgens Froissart verzette Miremont zich drie dagen tegen Engelse aanvallen. Het kasteel wisselde meerdere malen van hand tussen Frans en Engels: de graaf van Derby, Henry de Grosmont, heeft zelfs opdracht gegeven om zijn wallen te repareren en te voltooien om zijn verdediging te versterken. In 1373 grepen de Engelsen het opnieuw en gaven het aan Heliot Buada, kapitein van Bergerac, in opdracht van de hertog van Lancastre.

De architectuur van het kasteel toont sporen van verschillende tijdperken. De 12e eeuwse Romaanse kerker, met zijn vlakke uitlopers, werd gerenoveerd in de renaissance, terwijl sommige muren voorzien zijn van een visrug apparaat, een techniek die typisch is voor de 11e of 12e eeuw. De westelijke en zuidelijke delen werden herbouwd in de 14e eeuw, als gevolg van de defensieve aanpassingen van conflicten. Het algemene plan, in onregelmatige vierhoek, werd beschermd door een dubbelwandige behuizing van vierkante torens, een ophaalbrug en een systeem van verdediging terrassen. Binnen, gebouwen ondersteund door muren afgebakend een enorme esplanade.

De châtellenie van Miremont omvatte verschillende omliggende parochies, waaronder Mauzens, Savignac-de-Miremont en Fleurac, die het administratieve en strategische belang benadrukken. De Franse Revolutie beëindigde het verwoesten van het gebouw, waarvan de overblijfselen werden geclassificeerd als Historisch Monument in 1971. Vandaag bieden de ruïnes een overzicht van middeleeuwse militaire technieken en de territoriale inzet van de Dordogne tijdens de Honderdjarige Oorlog.

Externe links