Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel Ochsenstein, gelegen in Reinhardsmunster, Nederrijns, is een middeleeuws versterkt complex gebouwd op drie zandstenen sporen: Grand Ochsenstein, Petit Ochsenstein en Wachelheim Castle. Gebouwd aan het einde van de 12e eeuw, controleerde het een strategische passage tussen de vlakte van Elzas en Lotharingen, verdedigd door de machtige familie van Ochsenstein, vazal van het bisdom Metz. De architectuur weerspiegelt haar militaire en seigneuriële rol, met kerkers, tanks en muren aangepast aan vuurwapens.

De eerste vermelding van een heer van Ochsenstein dateert uit 1187 met Bourcard (Burchardus), die een charter van Frédéric Barberousse ondertekende. In 1217 verdeelde Otton I zijn landgoederen tussen zijn zonen: Otton II erfde de Grand Ochsenstein, Erberhard uit het kasteel van Wachelheim en Conrad uit Greifenstein. Het kasteel, meerdere malen verwoest en herbouwd (vooral in 1382 door Straatsburg), werd een politieke kwestie. Otton IV, Imperial Landvogt, moderniseert het, maar conflicten met de Margrave van Baden en de bisschop van Straatsburg verzwakken de afkomst.

In de 15e eeuw verdween de familie van Ochsenstein geleidelijk. Georges I, twee keer gevangen genomen, verpestte de seigneurie financieel. In 1485 erfde zijn zus Cunegunde, echtgenote van Henri de Deux-Ponts-Bitche, het landgoed, ondanks de protesten van Guillaume de Ribeaupierre. Het kasteel, dat in 1527 werd gehypothekeerd, werd in 1555 gekocht door Jacques de Deux-Ponts-Bitche, die het gerenoveerd heeft voordat een brand het in 1559 verwoestte. De stenen worden later gebruikt om een jachtafspraak te maken.

De ruïnes, geclassificeerd als Historisch Monument in 1898, nog steeds opmerkelijke overblijfselen te onthullen: een 13e eeuwse veelhoekige kerker, een gewelfde stortbak, een ronde toren aangepast aan vuurwapens, en trappen gesneden in de rots. De Grand Ochsenstein, gescheiden in twee delen, herbergde een seigneuriale huis en een kapel. De site, bereikbaar via een bospad, domineert het Saverne bos op 584 meter boven de zeespiegel, biedt een panorama van de omliggende valleien.

De nederlaag van het kasteel versnelde met de oorlogen van de zeventiende eeuw. In 1632 werd de vernietiging voltooid door de Zweedse troepen. In de 18e eeuw werden de stenen hergebruikt voor lokale constructies. Tegenwoordig illustreren de ruïnes de woelige geschiedenis van de middeleeuwse Elzas, gekenmerkt door feodale rivaliteiten, keizerlijke allianties en architecturale aanpassing aan militaire vooruitgang.

Externe links